بهمن ۵ ۱۳۹۷

بهترین پکیج افزایش فالوور اینستاگرام

تاکنون روش های بسیاری برای افزایش فالوور در دیگر سایت ها معرفی شده است و هرکدام مزایا و معایب بسیاری داشتند .برخی باعث مسدود شدن پیج ها شده و برخی دیگر هزینه های جانبی زیاد داشتند .روش های موثر نیز در تعداد فالوور دارای محدودیت بودند اما تا کنون روشی برای جذب روزانه ۲۰ هزار فالوور در اینستاگرام , بدون هزینه جانبی معرفی نشده است .اما ما سرانجام روشی را پیدا کردیم که به میزان قابل توجهی فالوور اینستاگرام را روانه پیج های شما خواهد کرد آن هم بدون هیچ هزینه جانبی !

با تهیه این پکیج شما قادر خواهید بود :
۱- برای پیج های خود فالوور اضافه کنید و باعث رونق آن شوید.
۲- میتوانید پیج هایی با فالوور بالا ایجاد کنید و از طریق فروش پیج های آماده به دیگران کسب درآمد کنید .
۳- میتوانید تبدیل به فروشنده فالوور شده و از این طریق کسب درآمد کنید .
۴- میتوانید به سرعت یک برند تبلیغاتی در اینستاگرام ایجاد کنید و به آن اعتبار ببخشید
۵- حتی میتوانید سایت یا کانال فروش فالوور راه اندازی کنید
و بسیاری کارهای دیگر که منجر به کسب درآمد شما شود آن هم با هزینه بسیار ناچیز و صرفا فقط خرید این پکیج آموزشی

این آموزش چگونه کار میکنه ؟
این آموزش توسط چند نرم افزار انجام میشود که فقط بر روی سیستم عامل ویندوز ( همه ی انواع ویندوز ) و همچنین بر روی سرور مجازی (vps) قابل نصب و اجرا است .
برای افزایش فالوور چه باید کرد ؟
برای افزایش فالوور اینستاگرام فقط کافی است که طبق آموزشی که ما برای شما تهیه کرده ایم عمل کنید تا فالوور های پیج خود را افزایش دهید .
روزانه چقدر فالوور میشود از این برنامه دریافت کرد ؟
این آموزش و این روش ظرفیت این را دارد که شما روزانه ۲۰ هزار و بیشتر از این مقدار فالوور برای پیج خود بدست آورید .البته میزان فالوور دریافتی , بسته به مقدار وقتی است که شما برای کار با برنامه اختصاص میدهید. به طور میانگین طی ۱ ساعت کار شما میتوانید براحتی ۵ هزار فالوور بدست آورید.
فالوورها ایرانی هستن یا خارجی ؟
هم ایرانی هم خارجی
فالوورها فیک هستن یا واقعی ؟
هم فیک و هم واقعی
آیا در این روش باید سکه جمع کرد ؟
خیر
آیا نیازمند پسورد پیج اینستاگرام است ؟
این روش در ۲ متد با پسورد و بدون پسورد انجام میشود که از هر کدام که بخواهید میتوانید استفاده کنید
برای چند پیج میتوانیم از این روش فالوور اضافه کنیم ؟
برای هر تعداد پیج که بخواهید میتوانید از این روش فالوور دریافت کنید – محدودیتی وجود ندارد.
برای دریافت فالوور نیاز است که مجددا هزینه پرداخت کنیم ؟
خیر
آیا این برنامه ربات اینستاگرام یا امثال آن است ؟
خیر
در هنگام کار برنامه آیا موس و کیبورد درگیر میشود ؟
خیر – برنامه در پس زمینه ویندوز اجرا میشود و شما میتوانید با کامپیوتر کارهای عادی خود را انجام دهید.
آیا نیاز به ساخت یا خرید شماره مجازی دارد ؟
خیر
محدودیت های این برنامه چیست ؟
به طور کلی محدودیت خاصی ندارد یعنی تاریخ انقصا ندارد , از کار نمیوفتد و همیشه میتوانید توسط آن به صورت نامحدود ( بدون محدودیت زمانی ) فالوور های پیج خود یا دیگران را افزایش دهید .البته هیچ گونه محدودیت در اجرای برنامه در کامپیوتر های مختلف نیست و شما میتوانید روی هر کامپیوتر یک نسخه از این برنامه را اجرا کنید
چطور میتوانم از این برنامه کسب درآمد کنم ؟
شما میتوانید با فروش فالوور توسط این برنامه به کسب درآمد بپردازید , یک جسجتوی مختصر در گوگل به شما نشان میدهد که سایت های فروشنده فالوور , چطور هر کا (۱۰۰۰ ) فالوور را تا مبلغ ۱۰ یا ۲۰ هزار تومان به فروش میرسانند .پس دست به کار شوید و بدون هیچ گونه هزینه و تنها با چند ساعت کار ساده در روز به کسب درآمد بپردازید .

برای دیدن جزییات بیشتر و خرید این پکیج می توانید به این سایت مراجعه نمایید :

پیج طلایی اینستاگرام 


بهمن ۴ ۱۳۹۷

ثبت نام بدون کنکور دانشگاه علمی کاربردی

دانشگاه جامع علمی-کاربردی دانشگاهی نیمه دولتی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است. تأسیس دانشگاه جامع علمی-کاربردی در مهرماه سال ۱۳۷۰ به تصویب رسیده‌است و امروزه بیش از ۱۰۰۰ مرکز آموزشی در رشته‌های مختلف مهارتی در سراسر کشور دارد. بیش از ۲۰۰ مرکز آموزشی این دانشگاه در کلان‌شهر تهران قرار گرفته‌است. این دانشگاه با هدف افزایش سطح مهارت شاغلین بخش‌های مختلف اقتصادی و افزایش مهارت‌های حرفه‌ای دانش‌آموختگان مراکز آموزشی که فاقد تجربه اجرایی می‌باشند، نسبت به برگزاری دوره‌های علمی-کاربردی در مقاطع کاردانی،کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری خبرگی اقدام می‌کند.

این دانشگاه مسئولیت برنامه‌ریزی، سازمان‌دهی، پشتیبانی‌های کارشناسی، عملیاتی، اطلاعات و سیاست‌گذاری‌های کلان و نیز نظارت و ارزشیابی مراکز و موسسات علمی-کاربردی را برعهده دارد. مراکز و موسسات آموزش عالی علمی – کاربردی زیرنظر دانشگاه، رکن اجرایی آموزش‌های علمی-کاربردی و به قصد ارتقاء دانش کار و ایجاد مهارت‌های متناسب با حوزهٔ فعالیت شغلی افراد تأسیس شده‌است.

اهداف آموزش‌های علمی – کاربردی این دانشگاه :

  1. ایجاد بستر مناسب برای فعالیت همه‌جانبه (صنعتی، نظامی و دانشگاهی) در گسترش اعتلای دانش و پژوهش علمی-کاربردی کشور.
  2. ارتقای شاخص‌های کمی و کیفی آموزش‌های کاربردی در جامعه.
  3. فراهم‌سازی زیربنای مناسب به‌منظور به‌کارگیری توان دانش‌آموختگان دوره‌های نظری در حل مسائل کاربردی.
  4. زمینه‌سازی زیربنای مناسب برای ایجاد انتقال فناوری نوین

ثبت نام بدون کنکور دانشگاه علمی کاربردی به دو صورت زیر صورت می پذیرد:

۱- ثبت نام بدون کنکور کاردانی دانشگاه علمی کاربردی

۲- ثبت نام بدون کنکور کارشناسی دانشگاه علمی کاربردی

لازم به ذکر است منظور از ثبت نام بدون کنکور کارشناسی دانشگاه علمی کاربردی همان ثبت نام کاردانی به کارشناسی می باشد. زیرا این دانشگاه ثبت نام کارشناسی پیوسته یعنی از مقطع دیپلم تا لیسانس را ندارد.

ثبت نام بدون آزمون دانشگاه علمی کاربردی برای ورودی مهر ماه معمولا مرداد ماه آغاز می گردد که ثبت نام از طریق سایت سنجش صورت می پذیرد نه سایت خود دانشگاه علمی کاربردی.

ثبت نام بدون آزمون دانشگاه علمی کاربردی ورودی بهمن ماه نیز معمولا بهمن ماه شروع می گردد و آن نیز از طریق سایت sanjesh.org صورت می پذیرد.

برای ثبت نام در دانشگاه علمی کاربردی نیازی به مدرک پیش دانشگاهی نیست و داوطلبان با هر مدرک دیپلمی می توانند بدون مشکل در این دانشگاه ثبت نام نمایند.

گزینش در دانشگاه علمی کاربردی بر اساس سوابق تحصیلی یا همان معدل کل دیپلم می باشد. البته علاوه بر معدل عوامل دیگری نیز در قبولی داوطلب دخیل می باشند که از این عوامل می توان به بومی بودن ، مرتبط بودن رشته ، سهمیه آزاد و شاغل اشاره نمود.

بسیاری از داوطلبان از مشاوران مرکز سبز مشاور درباره اینکه با چه مدرک دیپلمی چه رشته ای را می توان ثبت نام سوال می کنند که در پاسخ به سوال این عزیزان باید گفت در ثبت نام بدون کنکور دانشگاه علمی کاربردی با هر مدرک دیپلمی شما آزاد هستید هر رشته ای شرکت نمایید و در واقع نیازی نیست مدرک شما حتما مرتبط با رشته انتخابی باشد.

همچنین بسیاری از داوطلبان از مشاوران سبز مشاور درباره میزان معدلی که باید داشته باشند تا قبول شوند سوال می پرسند. در جواب این عزیزان باید گفت که میزان معدل برای قبولی در ثبت نام بدون کنکور کاردانی دانشگاه علمی کاربردی و ثبت نام بدون کنکور کارشناسی دانشگاه علمی کابردی ، کاملا بستگی به رشته انتخابی شما و شهر شما دارد. برای مثال ممکن است با معدل ۱۰ در رشته حسابداری در شهرستان ثبول شوید ولی با معدل ۱۶ در تهران در این رشته قبول نشوید.

بنابراین برای ثبت نام دانشگاه علمی کاربردی حتما از مشاوران سبز مشاور کمک بگیرید زیرا مشاوران مرکز با تجربه چندین ساله می توانند شما را یاری کنند تا انتخاب بهتری برای قبولی داشته باشید.

برای ثبت نام بدون کنکور دانشگاه علمی کاربردی به سبز مشاور مراجعه نمایید.

آدرس اینترنتی سایت ما sabzmoshaver.com می باشد.

 


بهمن ۲ ۱۳۹۷

آموزش خط فرمان: قسمت سی ام، سیگنال‌ها در لینوکس

نوشته شده توسط فرشید نوتاش حقیقت.

فرمان kill به منظور پایان دادن پروسه‌ها استفاده می‌شود. این فرمان ما را قادر می‌سازد تا اجرای یک برنامه را که رفتار بدی دارد و باعث اختلال در سیستم شده است را متوقف کنیم:

ابتدا برنامه xlogo را در پس‌زمینه اجرا می‌کنیم. شل PID پروسه را چاپ می‌کند. سپس از فرمان kill برای از بین بردن پروسه استفاده می‌کنیم.

به این منظور پس از فرمان kill شماره PID را وارد کنید:

kill 28401

فرمان kill دقیقاً پروسه را از بین نمی‌برد. بلکه به جای آن سیگنال‌هایی برای آن ارسال می‌کند. سیگنال‌ها یکی از انواع روش‌های مختلفی هستند که سیستم‌عامل با برنامه‌ها ارتباط برقرار می‌کند. ما قبلا با استفاده از Ctrl+C و Ctrl+Z این ارتباط را مشاهده کرده‌ایم. وقتی که ترمینال این کلیدها را دریافت می‌کند سیگنالی برای برنامه ارسال می‌کند. در مورد Ctrl+C یک سیگنال با نام INT (interrupt) ارسال می‌کند و زمانی که Ctrl+Z را فشار می‌دهیم یک سیگنال با نام TSTP (Terminal Stop) را ارسال می‌نماید. برنامه‌ها در عوض به سیگنال‌ها گوش می‌کنند.

این واقعیت که یک برنامه می‌تواند گوش فرا دهد و در برابر سیگنال‌ها عمل کند آن‌ها را قادر می‌سازد که کارهایی مثل ذخیره کار در حین رخداد را در حالتی انجام دهد که سیگنال تخریب را دریافت می‌کند.

ارسال سیگنال به فرآیندها با فرمان kill

رایج‌ترین ترکیب برای فرمان kill به این شکل است:

kill [-signal] PID…

اگر هیچ سیگنالی به خط فرمان اختصاص نیابد، سیگنال TERM (Terminate) به صورت پیش‌فرض ارسال می‌شود. فرمان kill اغلب به منظور ارسال سیگنال‌هایی که در جدول زیر وجود دارد، استفاده می‌شود:

حال، این فرمان را امتحان می‌کنیم:

در این مثال برنامه xlogo را در پس‌زمینه اجرا کرده و سپس برای آن یک سیگنال HUP را به همراه kill ارسال می‌کنیم. در نتیجه برنامه xlogo ایان یافته و Shell حاکی از آن است که پروسه پس‌زمینه یک سیگنال Hangup دریافت کرده است. ممکن است برای مشاهده پیام، لازم باشد چندین بار Enter را فشار دهید. توجه داشته باشید که سیگنال ممکن است از طریق شماره و یا نام (شامل اسامی که حروف پیشوند SIG دارند) مشخص شود.

مثال بالا را امتحان کنید و دیگر سیگنال‌ها را آزمایش کنید. به خاطر داشته باشید که شما می‌توانید از jobspecها نیز به جای PIDها استفاده کنید.

پردازش‌ها نیز شبیه فایل‌ها دارای مالک هستند و شما بایستی مالک یک پروسه (و یا کاربر ارشد باشید) تا بتوانید پروسه را با استفاده از kill از بین ببرید.

علاوه بر سیگنال‌هایی که در جدول قبلی یافت می‌شوند که اغلب هم به همراه kill به کار برده می‌شوند، جدول زیر سیگنال‌های رایج دیگر را لیست کرده است:

برای دریافت لیستی کامل‌تر از سیگنال‌ها از فرمان زیر استفاده کنید:

ارسال سیگنال‌ها به چندین فرآیند با فرمان killall

همچنین ممکن است که سیگنال‌هایی را به چندین فرآیند که یک برنامه یا نام کاربری مشترک دارند را ارسال کنید. با استفاده از ترکیب زیر چگونگی استفاده از فرمان killall قابل پیاده‌سازی است:

killall [-u user] [-signal] name

برای شرح بیشتر، چندین نمونه از برنامه xlogo را آغاز کرده و سپس با killall همگی را نابود می‌کنیم:

به یاد داشته باشید که دست مثل فرمان kill برای استفاده از killall نیاز به مجوزهای کاربر ارشد (Super User) دارید.

دیگر فرمان‌های مرتبط با پروسه‌ها

از آنجایی که مانیتور پروسه‌ها یک وظیفه پراهمیت مدیریت سیستم است، فرمان‌های زیادی برای این کار در نظر گرفته شده‌اند. جدول زیر لیستی از این فرمان‌ها را نشان می‌دهد:

منبع: کتاب The Linux Command Line نوشته William E. Shotts

نوشته آموزش خط فرمان: قسمت سی ام، سیگنال‌ها در لینوکس اولین بار در لینوکس سیزن پدیدار شد.


بهمن ۱ ۱۳۹۷

آموزش خط فرمان: قسمت بیست و نهم، کنترل پروسه‌ها

نوشته شده توسط فرشید نوتاش حقیقت.

اکنون که می‌توانیم پروسه‌ها را ببینیم و آن‌ها را مانیتور کنیم. بایستی کمی بر روی آن‌ها پیدا کنیم. به منظور آزمون از یک برنامه کوچک که xlogo نام دارد استفاده می‌کنیم. برنامه xlogo یک برنامه نمونه است که X Window System (دستگاه زیربنایی که باعث می‌شود تصویر گرافیکی بر روی نمایشگر نمایان شود) عرضه شده است.

 X Window به سادگی یک پنجره با قابلیت تغییر اندازه که حاوی لوگو x است را نمایش داده که آن را تست می‌کنیم:

پس از آن که فرمان xlogo را در خط فرمان وارد کردید یک پنجره کوچک حاوی لوگو بایستی بر روی صفحه نمایش نمایان شود. بر روی برخی سیستم‌ها این فرمان ممکن است یک پیام هشدار را نمایش دهد که می‌توان آن را نادیده گرفت.

ایجاد وقفه در یک پروسه

بیایید ببینیم چه اتفاقی رخ خواهد داد که دوباره برنامه xlogo را اجرا کنیم. اول فرمان xlogo را وارد کنید و مطمئن شوید که برنامه در حال اجراست. سپس به ترمینال بازگشته و کلیدهای ترکیبی Ctrl+C را فشار دهید:

در داخل ترمینال وارد کردن Ctrl+C باعث ایجاد وقفه در یک برنامه می‌شود. به این معنا که ما خیلی از برنامه درخواست کرده‌ایم که پایان بیابد. وقتی که xlogo را وارد کردیم، پنجره xlogo بسته می‌شود و خط فرمان به حالت عادی باز می‌گردد.

در بسیاری از برنامه‌ها (نه لزوماً همه آن‌ها) می‌توان با استفاده از این تکنیک در خط فرمان وقفه ایجاد نمود.

قرار دادن یک پروسه در پس‌زمینه

فرض کنید که می‌خواهیم بدون پایان دادن به برنامه xlogo به خط فرمان شل (Shell) بازگردیم. این کار را با قرار دادن برنامه در حال اجرا در پس‌زمینه انجام خواهیم داد. فرض کنید که ترمینال دارای یک نمای جلویی (با چیزهایی که بر روی آن نمایان است) و یک نمای پس‌زمینه (با چیزهایی که در زیر آن مخفی است) می‌باشد. برای اجرای برنامه و قرار دادن سریع آن در پس‌زمینه پس از فرمان یک علامت & قرار می‌دهیم:

پس از ان که فرمان وارد شده، پنجره xlogo نمایان می‌شود ولی این بار خط فرمان شل (Shell) باز می‌گردد. توجه کنید اعدادی هم نمایش داده می‌شوند. این پیام بخشی از ویژگی Shell تحت عنوان «کنترل وظیفه» می‌باشد. با این پیام Shell به ما می‌گوید که ما کار شماره ۱ را آغاز کرده‌ایم که دارای PID به شماره ۲۸۲۳۶ است. اگر که فرمان ps را وارد کنیم، مشاهده می‌کنیم که این پروسه به لیست پروسه اضافه شده است:

ویژگی کنترل وظیفه همچنین به ما این قابلیت را می‌دهد که لیست کارهایی که از ترمینال اجرا شده‌اند را مشاهده کنیم:

بازگردان یک پروسه به نمای جلویی

پروسه‌ای که در پس‌زمینه در حال اجراست از ورودی‌های صفحه کلید مصون است، شامل هر گونه وقفه که با وارد کردن Ctrl+C ایجاد می‌شود. به منظور بازگرداندن یک پروسه به نمای جلویی از دستور fg استفاده کنید، به مثال زیر دقت کنید:

توقف یک پروسه

برخی اوقات ما می‌خواهیم که یک پروسه را بدون از بین بردن و پایان دادن آن متوقف کنیم. این کار معمولاً به این دلیل انجام می‌شود که به ما اجازه دهد تا پروسه‌ای را از نمای جلویی به پس‌زمینه منتقل کنیم. به منظور توقف یک پروسه در نمای جلویی Ctrl+Z را وارد کنید. به مثال زیر توجه کنید:

پس از متوقف کردن xlogo ما می‌توانیم با تغییر اندازه پنجره xlogo تایید کنیم که برنامه متوقف شده است.

برای بازگرداندن برنامه به نمای جلویی فرمان fg %1 را وارد کنید و به منظور انتقال برنامه به پس‌زمینه فرمان bg %1 را وارد نمایید:

منبع: کتاب The Linux Command Line نوشته William E. Shotts

نوشته آموزش خط فرمان: قسمت بیست و نهم، کنترل پروسه‌ها اولین بار در لینوکس سیزن پدیدار شد.


دی ۳۰ ۱۳۹۷

آموزش خط فرمان: قسمت بیست و هشتم، فرآیندها

نوشته شده توسط فرشید نوتاش حقیقت.

همانطور که می‌دانید سیستم‌عامل‌های مدرن به صورت چندوظیفه‌ای عمل می‌کنند؛ به این معنا که با جابه‌جایی دایم بین برنامه‌های در حال اجرا این تصور را ایجاد می‌کنند که چند کار در حال انجام می‌باشد. هسته لینوکس این کار را با استفاده از پروسه‌ها یا همان فرآیندها انجام می‌دهد. فرآیندها شیوه‌ای هستند که لینوکس با استفاده از آن برنامه‌های مختلفی را که در CPU منتظر اجرا شدن هستند را مدیریت می‌کند. برخی اوقات یک برنامه کند شده و یا یک اپلیکیشن خاص قادر به پاسخگویی نیست. در این فصل به برخی ابزارهای موجود در خط فرمان که به ما اجازه آزمون عملکرد برنامه‌ها و پروسه‌های آن‌ها را می‌دهد نگاهی می‌کنیم.

فرآیندها در لینوکس چگونه کار می‌کنند؟

هنگامی که یک سیستم شروع به کار می‌کند. هسته مرکزی یا همان کرنل (Kernel) فعالیت‌هایی را به عنوان پروسه آغاز کرده و برنامه‌ای با نام init را اجرا می‌کند.

Init نیز به نوبه خود، اسکریپت‌هایی از شل (Shell) را که در مسیر /etc قرار دارند اجرا کرده (به آن‌ها اسکریپت‌های init می‌گویند) که این اسکریپت‌ها نیز سرویس‌های سیستم را آغاز می‌کنند.

بسیاری از این سرویس‌ها به عنوان daemon programs پیاده‌سازی می‌شود، یعنی برنامه‌هایی که مثل روح در پس‌زمینه باقی مانده و وظیفه خود را بدون رابط کاربری انجام می‌دهند.

این واقعیت که یک برنامه قادر است دیگر برنامه‌ها را اجرا کند بر اساس یک طرح پردازشی بیان می‌شود که در این طرح پروسه والد، پروسه‌های فرزند را اجرا می‌کند.

هسته مرکزی اطلاعات هر پروسه را نگهداری می‌کند تا همه چیز سازماندهی شده باشد. برای مثال هر پروسه یک شماره که شناسه پروسه یا Process ID و به اختصار PID را دریافت می‌کند. همچنین کرنل (هسته مرکزی) حافظه‌ای که به هر پردازش اختصاص می‌یابد و آمادگی پردازش برای بازگشت به اجرا را پیگیری می‌کند. قابل توجه است که در لینوکس پروسه‌ها نیز همچون فایل‌ها مالک و شناسه کاربر و … دارند.

نمایش فرآیندها با فرمان ps

رایج‌ترین فرمان برای نمایش فرآیندها فرمان ps است. برنامه ps دارای گزینه‌های زیادی می‌باشد ولی در ساده‌ترین شکل به صورت زیر نمایش داده می‌شود:

نتایج در این مثال دو پروسه را نشان می‌دهد با شماره‌های ۵۱۹۸ و ۱۰۱۲۹ که همان پروسه‌های bash و ps هستند. همانطور که می‌بینیم فرمان ps به صورت پیش‌فرض موارد زیادی را نشان نمی‌دهد و فقط پروسه‌هایی که با نشست فعلی ترمینال مرتبط هستند را نشان می‌دهد. برای نشان دادن بایستی گزینه‌های بیشتری را اضافه کنیم ولی قبل از آن نگاهی به دیگر فیلدهایی که توسط فرمان ps تولید شده بیندازیم. TTY مخفف teletype و به معنی دورنگار می‌باشد و اشاره به ترمینال کنترل کننده پروسه‌ها دارد. فیلد TIME مقدار زمان پردازشی استفاده شده از CPU را نشان می‌دهد. همانطور که می‌بینیم هیچ کدام باعث فعالیت زیاد کامپیوتر نمی‌شوند.

اکنون اگر یک گزینه به آن اضافه کنیم، می‌توانیم یک تصویر بزرگتر از کاری که سیستم می‌کند را دریافت کنیم:

با اضافه کردن گزینه x (دقت داشته باشید که این گزینه دارای علامت دش – نمی‌باشد) به فرمان ps می‌گوییم که همه پروسه‌ها (جدای از اینکه ترمینال چه گزینه‌هایی را کنترل کرده) نمایش دهد. وجود علامت سوال (?) در ستون TTY نشانگر این است که ترمینال کنترلی بر روی آن ندارد و با استفاده از این گزینه ما لیست همه پروسه‌هایی که مالک آن هستیم را نشان می‌دهیم.

از آنجایی که سیستم در حال اجرای پروسه‌های زیادی است، فرمان ps لیست بلندی را ایجاد می‌کند. گاهی قرار دادن ps در داخل less نمایش آن را ساده‌تر می‌کند. یک ستون جدید با نام STAT وجود دارد. STAT مخفف واژه انگلیسی state می‌باشد و وضعیت اخیر پروسه را نشان می‌دهد. این کار با استفاده از حروف اختصاری که شرح آن در جدول زیر آمده است صورت می‌گیرد.

وضعیت پروسه ممکن است با کاراکترهای دیگری در دنباله آن همراه شود. این کاراکترها نشانگر مشخصه‌های پروسه‌های خارجی هستند. برای مشاهده جزئیات بیشتر در این مورد به صفحات manual مراجعه کنید.

یکی دیگر از گزینه‌های رایج aux می‌باشد. این گزینه اطلاعات بیشتری را به ما خواهد داد:

این مجموعه گزینه‌ها پروسه‌هایی که به هر کاربر تعلق دارند را نمایش می‌دهد. با این گزینه‌ها ما ستون‌های داده بیشتری را دریافت می‌کنیم که در جدول زیر نشان داده شده‌اند:

نمایش پویای پردازش‌ها با فرمان top

با وجود اینکه فرمان ps اطلاعات زیادی درباره اینکه سیستم چه می‌کند را به ما می‌دهد وای این فرمان تنها یم تصویر را از وضعیت سیستم در لحظه اجرای فرمان را به ما نشان می‌دهد. برای اینمه نمایشی پویاتر از وضعیت فعالیت‌های ماشین را دریافت کنید، فرمان top گزینه خوبی است. برنامه top یک نمایش دنباله‌دار که در لحظه (به صورت پیش‌فرض هر ۳ ثانیه یکبار) بروزرسانی می‌شود را از وضعیت پروسه‌های سیستم به منظور نمایش فعالیت پروسه‌ها به ما نشان می‌دهد.

نام این فرمان از واقعیت گرفته شده است که از برنامه بالایی برای نمایش پروسه‌های بالایی سیستم استفاده می‌شود. نمایش فرمان top شامل دو بخش است: یک بخش خلاصه سیستم که در بالا وحود دارد و در ادامه آن جدولی از پروسه‌های فعالیت CPU که در ادامه، جدول آن آورده شده است:

بخش خلاصه سیستم شامل اطلاعات مفیدی است که در جدول زیر نمایش داده می‌شود:

برنامه top دستورات صفحه کلید را قبول می‌کند. دو مورد از مهم‌ترین آن‌ها h است که صفحه راهنمای برنامه را نشان می‌دهد و همچنین q که ما را از برنامه top خارج می‌کند.

محیط‌های دسکتاپ اپلیکیشن‌های گرافیکی را به ما ارائه می‌کند که اطلاعاتی مشابه برنامه top را در اختیار ما قرار می‌دهند (مانند Task Manager در محیط ویندوز). ولی برنامه top بهتر از نسخه‌های گرافیکی می‌باشد. به دلیل اینکه سریع‌تر عمل می‌کند و منابع سیستمی بسیار کمتری را درگیر خود می‌کند. علاوه بر آن، برنامه مانیتوری سیستم ما نبایستی بازدهی سیستمی که در حال بررسی آن هستیم را کاهش دهد.

منبع: کتاب The Linux Command Line نوشته William E. Shotts

نوشته آموزش خط فرمان: قسمت بیست و هشتم، فرآیندها اولین بار در لینوکس سیزن پدیدار شد.


دی ۲۸ ۱۳۹۷

آموزش خط فرمان: قسمت بیست و هفتم، فرمان chown

نوشته شده توسط فرشید نوتاش حقیقت.

فرمان chown سرنام واژگان Change Ownership به معنی تغییر مالکیت می‌باشد. این فرمان به منظور تغییر مالکیت کاربر و تغییر مالکیت گروه یک فایل و یا یک پوشه صورت می‌پذیرد. به منظور استفاده از این فرمان بایستی حتماً دسترسی‌های کاربر ارشد (Super User) را داشته باشید.

فرمت فرمان chown به این صورت است:

chown [owner][:[group]] file…

chown قادر به تغییر مالکیت فایل و یا مالکیت گروه فایل بسته به اولین آرگومان موجود در فرمان می‌باشد. جدول زیر لیستی از برخی مثال‌ها را نشان می‌دهد:

حال فرض کنید که ما دو کاربر داریم: یکی Emily که به مجوزهای کاربر ارشد (Super User) دسترسی دارد و کاربر دوم Amanda که دسترسی کاربر ارشد را ندارد. Emily می‌خواهد تا یک فایل از پوشه home حساب کاربری خود به پوشه home حساب کاربری Amanda کپی کند. از آن جایی که Emily می‌خواهد که Amanda قادر به ویرایس این فایل باشد، مالکیت فایل کپی شده را از Emily به Amanda تغییر می‌دهد:

در اینجا می‌بینیم که Emily فایل را از پوشه home خود به پوشه خانگی Amanda کپی کرد. سپس Emily مالکیت فایل را از root به Amanda تغییر داد. با استفاده از نقطه انتهایی در اولین آرگومان، Emily همچنین گروه فایل را به گروه لاگین Amanda که بایستی همان گروه Amanda نامیده باشد تغییر داد.

دقت کنید که پس از اولین استفاده از sudo، Emily برای وارد کردن پسورد خودش متوقف نشد. به این دلیل که فرمان sudo در اکثر پیکربندی‌ها برای چندین دقیقه به شما اعتماد می‌کند (تا زمانی که وقت در نظر گرفته شده آن به اتمام برسد).

فرمان chgrp – تغییر مالکیت گروه

در نسخه‌های قدیمی یونیکس فرمان chown فقط مالکیت فایل را تغییر می‌داد، نه مالکیت گروه را. به این منظور یک فرمان جداگانه با نام chgrp برای تغییر مالکیت گروه استفاده می‌شد. این فرمان دقیقاً شبیه فرمان chown کار می‌کند به جز اینکه محدودتر است.

فرمان passwd – تغییر پسورد در خط فرمان لینوکس

برای تغییر پسورد خودتان می‌توانید از مجوزهای دسترسی حساب کاربری خود استفاده کنید ولی برای تغییر پسورد کاربران دیگر، شما نیاز به دسترسی کاربر ارشد (Super User) دارید.

برای تغییر پسورد بایستی از فرمان passwd به این صورت استفاده کنید:

passwd [user]

از شما پسورد قدیمی درخواست می‌شود. آن را وارد نموده و سپس پسورد جدید مورد نظر خود را وارد نمایید:

در صورتی که پسوردی کوتاه یا ضعیف را برای حساب کاربری خود در نظر بگیرید فرمان passwd از قبول پسورد خودداری خواهد کرد. همین اتفاق خواهد افتاد اگر پسوردی مشابه پسورد قدیمی و یا پسوردی بر اساس یک کلمه موجود در دیکشنری انتخاب کنید.

در صورتی که دسترسی کاربر ارشد (Super User) را داشته باشید، با اضافه کردن نام کاربری مورد نظر خود در ادامه فرمان passwd قادر به تغییر آن خواهید بود.

منبع: کتاب The Linux Command Line نوشته William E. Shotts

نوشته آموزش خط فرمان: قسمت بیست و هفتم، فرمان chown اولین بار در لینوکس سیزن پدیدار شد.


دی ۲۷ ۱۳۹۷

آموزش خط فرمان: قسمت بیست و ششم، تغییر هویت در لینوکس

نوشته شده توسط فرشید نوتاش حقیقت.

برخی اوقات لازم است که برای انجام بعضی از کارها از هویت یک کاربر دیگر استفاده کنیم. این کار بیشتر برای دریافت دسترسی کاربر ارشد (Super User) به کار می‌رود. به این منظور سه راه وجود دارد:

  1. از کاربر فعلی خارج شده و با کاربر مورد نظر Login کنیم.
  2. استفاده از فرمان su
  3. استفاده از فرمان sudo

مورد اول را نادیده می‌گیریم چون همه می‌دانیم که چگونه با یک کاربر دیگر Login کنیم.

از داخل Shell با استفاده از فرمان su می‌توانید هویت خود را به عنوان یک کاربر دیگر تغییر دهید و سپس شروع به انجام فرمان‌های لازم در خط فرمان کنید.

فرمان sudo به مدیریت این اجازه را می‌دهد تا تنظیمات پیکربندی را در داخل فایل /etc/studores انجام دهد و فرمان‌های ویژه‌ای که کاربران خاص قادر به انجام آن هستند را تعریف کنند. این که به صورت پیش‌فرض چه فرمان‌هایی برای sudo تعریف شده‌اند، بسته به نوع توزیعی دارد که از آن استفاده می‌کنید.

فرمان su اجرای یک Shell با کاربر جانشین

فرمان su برای اجرا و شروع یک Shell جدید به عنوان یک کاربر دیگر (جانشین) استفاده می‌شود. ترکیب استفاده شده در این فرمان به این صورت است:

su [-[l]] [user]

اگر گزینه –l در این فرمان آورده شود، نتیجه نشست Shell یک Login شل برای کاربر تعیین شده است. به این معنی که محیط کاربر تعیین شده بارگذاری شده و پوشه فعلی کاربر به پوشه home کاربر تعیین شده تغییر پیدا می‌کند. اگر در فرمان نام کاربر آورده نشود، به صورت پیش‌فرض کاربر ارشد (Super User) در نظر گرفته می‌شود. توجه داشته باشید که می‌توانید گزینه –l را به صورت اختصاری (-) در نظر بگیرید. به این صورت:

پس از اجرای فرمان، پسورد کاربری که تعیین کردیم از ما خواسته می‌شود و اگر پسورد با موفقیت وارد شود، یک Shell جدید باز می‌شود و همانطور که به یاد دارید علامت # نشانه دسترسی کاربر ریشه (root) بوده در صورتی که $ نشانه کاربر عادی است. برای خروج از این حالت و برگشت به حالت کاربر عادی که با آن به لینوکس وارد کرده‌ایم کافی است فرمان exit را وارد کنید:

علاوه بر این می‌توانیم به جای تغییر کلی Shell فقط یک فرمان را به حالت root اجرا کنیم. به این صورت:

 sudo –c ‘command’

با استفاده از این فرمت یک خط فرمان در Shell اجرا می‌شود. این نکته را به یاد داشته باشید که فرمان مورد نظر را در داخل تک کوتیشن قرار دهید:

فرمان sudo – اجرای یک فرمان با عنوان کاربری دیگر

فرمان sudo در بسیاری موارد شبیه فرمان su می‌باشد ولی sudo قابلیت‌های مهم دیگری نیز دارد. مدیریت می‌تواند sudo را به گونه‌ای پیکربندی کند تا به کاربران اجازه دهد تا فرمان‌های خاصی را در حالت root (به شکلی کاملاً کنترل شده) اجرا نمایند. به طور خاص یک کاربر عادی ممکن است از انجام فرمان‌هایی منع شده باشد (برای افزایش امنیت و یکپارچگی سیستم).

ویژگی مهم دیگر sudo این است که برای استفاده از آن لازم نیست پسورد کاربر ارشد (Super User) را داشته باشید. پس به این شیوه بدون در اختیار قرار دادن پسورد root در اختیار دیگران (ریسک امنیتی بالایی دارد) برخی از کاربران خاص خود را قادر به انجام فرمان‌هایی خاص می‌کنید. برای مثال فرض کنید sudo پیکربندی شده تا به ما اجازه دهد که یک برنامه بکاپ فرضی با نام backup_script را اجرا کنیم که برای اجرای این برنامه نیاز به دسترسی کاربر ارشد (Super User) داریم. با استفاده از sudo به این صورت انجام می‌شود:

پس از اجرای فرمان از ما پسورد خواسته می‌شود (پسورد کاربری خودمان، نه پسورد کاربر ارشد) و پس از انجام تشخیص هویت فرمان موجود در اسکریپت بک‌آپ اجرا می‌شود. یک تفاوت مهم بین su و sudo این است که sudo یک Shell جدید را آغاز نمی‌کند و به تبع آن محیط کاربری، کاربر دیگری را بارگذاری نمی‌کند. یعنی این که برای اجرای فرمان‌ها لازم نیست فرمان‌ها داخل کوتیشن قرار گیرند. برای مشاهده اینکه چه دسترسی‌هایی برای sudo تعیین شده است از گزینه –l برای لیست کردن آن‌ها استفاده کنید:

اوبونتو و فرمان sudo

یکی از مشکلات اخیر برای کاربران عادی این است که چگونه برخی وظایف را که نیاز به دسترسی کاربر ارشد (Super User) را دارد اجرا کنند. این وظایف شامل نصب و به‌روزرسانی نرم‌افزارها، ویرایش فایل‌های پیکربندی سیستم و دسترسی به Deviceها هستند. در دنیای ویندوز این کار اغلب از طریق اعطای سطوح دسترسی مدیریتی به کاربران انجام می‌شود. این کار باعث می‌شود تا کاربران بتوانند به راحتی وظایف خود را انجام دهند. هر چند این کار باعث می‌شود برنامه‌هایی که توسط کاربر اجرا می‌شوند نیز همان توانایی‌های کاربر را داشته باشند. این در بیشتر موارد پسندیده و مطلوب است ولی این کار موجب می‌شود که بدافزارهایی مثل ویروس‌ها نیز به راحتی توانایی اجرا در کامپیوتر را داشته باشند.

در دنیای یونیکس جریان متفاوت است. در یونیکس همیشه اختلاف بزرگتری بین کاربران عادی و ادمین وجود دارد. این رویکرد یونیکس باعث می‌شود فقط زمانی دسترسی کاربر ارشد (Super User) صادر شود که به آن نیاز باشد. به این منظور همانطور که در درس قبل مشاهده کردید از فرمان‌های su و sudo استفاده می‌شود.

چند سال گذشته، بیشتر توزیع‌های لینوکس متکی به فرمان su برای رسیدن به این هدف بودند. فرمان su نیاز به پیکربندی که فرمان sudo لازم دارد، نداشت و داشتن یک حساب کاربری root در یونیکس رسمی شده بود. این مشکلی را به وجود می‌آورد.

کاربران برای راحتی کار خود حتی در موارد غیرضروری از اکانت root برای عملیات خود استفاده می‌کردند. تا جایی که برخی کاربران سیستم خود را به صورت اختصاصی با کاربر root پردازش می‌کردند تا از اخطار آزاردهنده مجوز رد شد (Permission Denied) جلوگیری شود. این دقیقاً همان جایی است که شما امنیت یک سیستم لینوکس را کاهش می‌دهید تا شبیه یک ویندوز مایکروسافتی شود که اصلاً ایده خوبی نیست.

همیشه این مثال معروف را به یاد داشته باشید. ویندوز مایکروسافت مثل یک خانه ساحلی است. راحتی و رفاه بالایی دارد ولی امنیت آن پایین است. لینوکس درست مثل یک قلعه است که در نوک کوه بنا شده دسترسی به آن دشوار است ولی امنیت بسیار بالایی دارد.

وقتی که اوبونتو معرفی شد، سازندگان آن یک رویه دیگر را پیش گرفتند. به صورت پیش‌فرض اوبونتو Login به حساب کاربری root را غیرفعال کرده است و به جای آن شما می‌توانید با استفاده از فرمان sudo به سطوح دسترسی کاربر ارشد (Super User) دسترسی پیدا کنید. حساب کاربری اولیه دسترسی کامل به سطوح دسترسی کاربر ارشد (Super User) را از طریق فرمان sudo دارد.

منبع: کتاب The Linux Command Line نوشته William E. Shotts

نوشته آموزش خط فرمان: قسمت بیست و ششم، تغییر هویت در لینوکس اولین بار در لینوکس سیزن پدیدار شد.


دی ۲۶ ۱۳۹۷

آموزش خط فرمان: قسمت بیست و پنجم، فرمان umask

نوشته شده توسط فرشید نوتاش حقیقت.

فرمان umask دسترسی‌های پیش‌فرضی که هنگام ایجاد یک فال به آن داده می‌شود را تعیین می‌کند. این فرمان از نشان‌گذاری اوکتال برای نمایش یک mask از دسترسی‌هایی که بایستی از مشخصه‌های فایل حذف شود استفاده می‌کند.

به مثال زیر توجه کنید:

در اینجا ما ابتدا فایل foo.txt را با استفاده از فرمان rm حذف کردیم تا مطمئن شویم دسترسی‌ها از اول داده می‌شود. حالا با استفاده از فرمان umask، ماسک پیش‌فرض را مشاهده می‌کنیم. عدد ۰۰۰۲ معمولا این عدد به صورت پیش‌فرض برای umask داده می‌شود (در برخی موارد هم به صورت پیش‌فرض از ۰۰۲۲ استفاده خواهد شد).

هر فایل جدیدی که ما در سیستم ایجاد می‌کنیم را نمی‌توانیم به صورت دستی با آن دسترسی بدهیم! کار طاقت‌فرسایی خواهد بود. در نتیجه سیستم‌عامل یک مقداری به صورت پیش‌فرض دارد که با استفاده از آن هر فایل جدیدی که ایجاد می‌شود به آن دسترسی می‌دهد. ولی این جمله اشتباه است که «به فایل‌های جدید ایجاد شده دسترسی می‌دهد.» بهتر است بگوییم از فایل‌های جدید ایجاد شده دسترسی می‌گیرد. در واقع هر مقداری که در umask موجود باشد، از دسترسی‌های موجود در فایل کم خواهد کرد.

حال به مثال برمی‌گردیم. برای ایجاد یک فایل جدید از فرمان > foo.txt استفاده می‌کنیم. اکنون که فایل را ایجاد کرده‌ایم با استفاده از فرمان ls -l foo.txt دسترسی‌های آن را مشاهده خواهیم کرد.

همانطور که گفتیم هر مقداری که در umask موجود باشد از دسترسی‌های فایل کم خواهد شد. دسترسی پیش‌فرض فایل —rw-rw-rw- می‌باشد. یعنی کاربر، گروه و همگان دسترسی خواندن و نوشتن را خواهند داشت. حال اگر ۰۰۰۲ را به مقدار باینری تبدیل کنیم می‌شود ۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۱۰ یعنی umask دسترسی همگان را ۰۱۰ از وضعیت خواندن و نوشتن به وضعیت فقط خواندنی محدود می‌کند.

یک راه دیگر برای مشاهده دسترسی اورجینال فایل این است که مقدار umask را صفر کنیم تا مطمئن شویم هنگام ایجاد فایل جدید umask هیچ تاثیری روی دسترسی‌های اصلی فایل نخواهد گذاشت.

به مثال زیر توجه کنید:

همانطور که می‌بینید با فرمان rm foo.txt فایل قبلی را حذف کردیم با فرمان umask 0000 مقدار umask را به صفر تبدیل کردیم تا مطمئن شویم که تاثیری بر دسترسی‌های اورجینال فایل نخواهد گذاشت. سپس با فرمان  >foo.txt دوباره فایل  foo.txtرا ایجاد کردیم و با فرمان ls -l foo.txt دسترسی‌ها را مشاهده کردیم:

همانطور که می‌بینیم دسترسی‌های پیش‌فرض خواندن و نوشتن برای همه حالت‌ها می‌باشد rw-

بیشتر اوقات شما نیازی به تغییر مقدار پیش‌فرض umask ندارید به این دلیل که مقدار تعریف شده توسط توزی لینوکس شما کفایت می‌کند. هر چند در برخی وضعیت‌هایی که می‌خواهیم امنیت بالا ایجاد کنیم تغییر آن به مقداری سخت‌گیرانه‌تر خالی از لطف نیست.

منبع: کتاب The Linux Command Line نوشته William E. Shotts

نوشته آموزش خط فرمان: قسمت بیست و پنجم، فرمان umask اولین بار در لینوکس سیزن پدیدار شد.


دی ۲۵ ۱۳۹۷

آموزش خط فرمان: قسمت بیست و چهارم، اوکتال (Octal) چیست؟

نوشته شده توسط فرشید نوتاش حقیقت.

اعداد مبنای هشت، برای بیان اعداد در کامپیوترها استفاده می‌شود. اما کامپیوتر تمام عمل شمارش خود را بر مبنای ۲ یعنی صفر و یک انجام می‌دهد. یعنی سیستم شمارش کامپیوتر فقط دو عدد صفر و یک را دارد. پس اگر از صفر شروع به شمارش کند اینگونه شمارش می‌شود: ۰، ۱، ۱۰، ۱۱، ۱۰۰، ۱۰۱، ۱۱۰، ۱۱۱، ۱۰۰۰، ۱۰۰۱، ۱۰۱۰، ۱۰۱۱ و …

حال که با باینری (مبنای ۲) آشنا شدید درک اوکتال راحت‌تر خواهد بود. در سیستم عددگذاری اوکتال (مبنای هشت)، هشت رقم در سیستم شمارش وجود دارد. در نتیجه شمارش اینگونه خواهد بود: ۰، ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، ۷، ۱۰، ۱۱، ۱۲، ۱۳، ۱۴، ۱۵، ۱۶، ۱۷، ۲۰، ۲۱ و …

در کنار سیستم شمارش اوکتال شمارش هگزادسیمال را هم داریم که از شماره‌های ۰ تا ۹ به علاوه حروف A تا F به منظور شمارش استفاده می‌کند.

اما همانطور که پیش‌تر هم اشاره شد کامپیوتر تمام محاسبات خود را بر مبنای ۲ انجام می‌دهد پس چرا باید از اوکتال و هگزا دسیمال استفاده کنیم؟ پاسخ این سوال برمی‌گردد به راحتی برای انسان‌ها. در موارد زیادی بخش‌های کوچکی از داده بر روی الگوی کوچک بیت قرار می‌گیرند. مثلاً الگوی رنگ RGB که در نرم‌افزار فتوشاپ و دیگر سیستم‌های رنگی در کامپیوتر استفاده می‌شود را در نظر بگیرید. در نمایشگرهای بیشتر کامپیوترها هر پیکسل رنگی شامل سه جزء رنگی است.

۸ بیت قرمز، ۸ بیت سبز، ۸ بیت آبی. برای مثال یک زنگ آبی زیبا از ۲۴ رقم باینری تشکیل می‌شود به این صورت:

۰۱۰۰۰۰۱۱۰۱۱۰۱۱۱۱۱۱۰۰۱۱۰۱

در اینجا برای راحتی انسان، مدل دیگری از سیستم اعداد به کار خواهد آمد. هر رقم هگزا دسیمال معادل ۴ رقم باینری است. پس ما با به کار بردن یک عدد فقط ۶ رقمی هگزادسیمال (۴۳۶FCD) می‌توانیم به کامپیوتر بفهمانیم که منظورمان همان عدد ۲۴ رقمی باینری است.

در این وضعیت هم ما به نتیجه دلخواه خود می‌رسیم که نیازی به حفظ کردن ۲۴ رقم باینری نداریم. همین کار را می‌توانیم در مثال استفاده اوکتال برای دسترسی‌ها در لینوکس به کار ببریم. در آموزش بعدی که دسترسی‌ها شرح داده خواهند شد این موضوع ملموس‌تر خواهد شد.

تغییر وضعیت دسترسی فایل (Change File Mode)

به منظور تغییر دسترسی یا تغییر وضعیت (Mode) یک فایل یا یک پوشه از فرمان chmod استفاده می‌شود. Chmod سرنام واژگان Change Mode به معنی تغییر حالت (تغییر دسترسی) است. به یاد داشته باشید که برای تغییر وضعیت یک فایل یا پوشه مالک فابل یا کاربر root قادر به انجام این کار خواهد بود. فرمان chmod دو شیوه منحصر به فرد برای انجام این کار را استفاده می‌کند: ۱- نمایش با اعداد مبنای هشت ۲- نمایش سمبولیک.

نمایش با اعداد مبنای هشت (Octal Representation)

با نشان‌گذاری مبنای هشت ما از اعداد مبنای هشت برای ایجاد یک الگوی مورد نظر از دسترسی‌ها استفاده می‌کنیم. از آنجایی که هر کدام از اعداد در یک عدد مبنای هشت ارایه‌کننده سه رقم باینری است، این الگو به خوبی برای ایجاد دسترسی‌ها در فایل به کار ما می‌آید.

با مشاهده جدول زیر مفهوم ذکر شده، ملموس‌تر خواهد بود:

با به کار بردن سه رقم اوکتال ما می‌توانیم وضعیت دسترسی فایل را به ترتیب برای کاربر (User)، گروه (Group) و همگان (World) تعیین کنیم.

به مثال زیر توجه کنید:

برای تبدیل هر زمان که کاراکتری وجود داشته باشد به جای آن عدد ۱ و هر زمان که کاراکتری نباشد (علامت -) به جای آن صفر می‌گذاریم. به عنوان مثال rw- می‌شود ۱۱۰

در مثال فوق یک فایل با نام foo.txt ایجاد کردیم و سپس وضعیت دسترسی آن را با استفاده از فرمان ls –l foo.txt مشاهده می‌کنیم. –rw-rw-r—کاراکتر اول از سمت چپ (-) یعنی اینکه این یک فایل عادی است. سپس rw- یعنی عدد باینری ۱۱۰ که معادل اوکتال آن می‌شود ۶. به همین صورت دوباره rw- که می‌شود ۱۱۰ باینری یعنی ۶ اوکتال و در نهایت r— یعنی عدد ۱۰۰ باینری برابر با ۴ اوکتال.

پس اگر بخواهیم دسترسی آن را به شیوه الگوی اوکتال بیان کنیم، می‌شود ۶۶۴. حال چگونه این مقدار را تغییر دهیم؟ به سادگی با به کاربردن فرمان chmod و سپس مقدار دسترسی بر مبنای الگوی اوکتال و در آخر نام فایل که می‌شود فرمان chmod 600 foo.txt.

در آخر با به کار بردن فرمان ls -l foo.txt مشاهده می‌شود که دسترسی ما به -rw——- یعنی الگوی عدد اوکتال ۶۰۰ تغییر کرد.

دقت نمایید که وقتی دسترسی فایل را با استفاده از فرمان ls –l مشاهده می‌کنید اولین رقم از سمت چپ نشانگر نوع فایل است و آن را با رقم‌های دسترسی اشتباه نگیرید.

نمایش سمبولیک (Symbolic Representation)

chmod همچنین از یک نشانه‌گذاری سمبولیک نیز برای اختصاص دسترسی‌های فایل پشتیبانی می‌کند. نشان‌گذاری سمبولیک به سه بخش تقسیم می‌شود:

  1. کسی که تغییر بر روی آن تأثیر می‌گذارد.
  2. عملیاتی که انجام خواهد شد.
  3. دسترسی که تنظیم خواهد شد.

برای اختصاص و تعیین شخصی که تغییر بر روی آن تاثیر خواهد گذاشت از ترکیب کاراکترهای u ، g ، o و a استفاده می‌کنیم.

جدول زیر این کاراکترها را توصیف می‌کند:

در صورتی که هیچ کاراکتری به این منظور اختصاص نیابد معنی آن all به معنی همه گروه‌های دسترسی خواهد بود.

عملیات ممکن است کاراکتر (+) باشد که نشانگر این است که یک دسترسی اضافه شده است. اگر کاراکتر (-) استفاده شود یعنی اینکه یک دسترسی کم شده و اگر کاراکتر (=)  استفاده شود یعنی اینکه فقط دسترسی‌های اختصاص یافته بایستی اعمال شوند و دیگر دسترسی‌ها حذف خواهند شد. دسترسی‌ها طبق معمول با کاراکترهای r ، w و x اختصاص می‌یابند.

جدول زیر لیستی از برخی مثال‌های نشان‌گذاری سمبولیک دسترسی‌های را نشان می‌دهد:

برخی افراد ترجیح می‌دهند که از نشان‌گذاری اوکتال استفاده کنند و برخی دیگر طرفدار نشان‌گذاری سمبولیک هستند. نشان‌گذاری سمبولیک برخی امتیازات و برتری‌هایی دارد. مثلاً اینکه به کاربر اجازه می‌دهد تا یک مشخصه را بدون اینکه دیگر مشخصه‌ها را درگیر کنیم در دسترسی‌ها تعیین کنیم. به هر حال اینکه از کدام یک استفاده کنیم بنا به شرایط و سلیقه افراد متفاوت خواهد بود.

تنظیم وضعیت دسترسی با استفاده از رابط گرافیکی (GUI) در لینوکس

اکنون که دیدیم چگونه با استفاده از خط فرمان دسترسی پوشه‌ها و فایل‌ها را تغییر دهیم، بهتر می‌توانیم رابط گرافیکی که به این منظور در نظر گرفته شده است را درک کنیم. هم در Nautilus (GNOME) و هم در Konqueror (KDE) با کلیک راست کردن بر روی یک فایل و یا پوشه و انتخاب گزینه Properties در زبانه  Permissions این مطلوب، قابل رویت خواهد بود.

در این وضعیت ما می‌توانیم تنظیمات دسترسی را برای مالک (Owner)، گروه (Group) و همگان (World) تعریف کنیم. در صورت وجود با کلیک کردن بر روی گزینه دسترسی‌های پیشرفته (Advanced Permissions) یک پنجره جدید گشوده خواهد شد که به ما اجازه می‌دهد تنظیمات هر مشخصه را به صورت جداگانه تعیین کنیم.

منبع: کتاب The Linux Command Line نوشته William E. Shotts

نوشته آموزش خط فرمان: قسمت بیست و چهارم، اوکتال (Octal) چیست؟ اولین بار در لینوکس سیزن پدیدار شد.


دی ۲۵ ۱۳۹۷

نکات مهم درباره استخراج بیت کوین و خرید بیت کوین

بیت کوین ، بیت کوین چیست ،استخراج بیت کوین ، خرید بیت کوین و داریک لند

بیت‌کوین‌ها عموماً از راه فعالیت‌های استخراج بیت کوین که همان فرایند پردازش تراکنش‌های بیت‌کوین است، بدست می‌آیند. این روش مستلزم در اختیار داشتن کامپیوترها و سخت‌افزارهای قدرتمندی است.
حذف محدودیت های رایج در پرداخت های مالی یکی از مزایایی اصلی بیت کوین است.
با استفاده از این ارز دیجیتال می‌توانید در هر زمان و مکان پول را ارسال و دریافت کنید.
علاوه بر این شما گردش بیت کوین را کنترل می‌کنید بدون اینکه هیچ بانک، موسسه مالی یا طرف سوم در این فرایند دخالت کند.

در حوزه امنیت کاربران نیازی ندارند که اطلاعات شخصی خودشان را به هر نحوی در اختیار سایرین بگذارند تا تراکنش های مالی آن ها نهایی شود. همچنین امکان پشتیبان گیری و رمزگذاری بیت کوین های شما نیز فراهم شده است.

بیت  کوین می‌تواند آغازگر دورانی باشد که در آن شفافیت اطلاعات باعث قانونمندی بیشتر طرفین می‌شود.
یک نمونه کاربردی در اینجا این است که در صورت رواج بیشتر این ارز دیجیتال، گرانی های اختیاری و دلخواه که بعضاً توسط بعضی از تاجران یا تولیدکنندگان اعمال می‌شود، غیرممکن است.

بستر بیت کوین که فناوری بلاک چین است نیز با ساختار توزیع شده خودش دامنه این شفافیت را افزایش می‌دهد.

تبادل و معاوضه بیت کوین با پول کاغذی هزینه های جانبی کمتری نسبت به تبدیل پول با کارت های اعتباری و پی پال دارد.

یکی دیگر از خوبی های بیت کوین مخصوصاً برای صاحبان کسب وکار عدم برگشت پذیری آن است.

به عبارت دیگر وقتی یک تراکنش بیت کوینی انجام شد دیگر امکان ندارد که درگیر مشکلاتی مثل نقص درگاه سیستم بانکی شود و مستقیماً به آدرس نفر موردنظر می‌رود.

بیت کوین یک دارایی است. همچنین همانطور که احتمالا می‌دانید این دارایی فیزیکی نیست و به صورت دیجیتالی منتقل می‌شود.

خرید بیت کوین از سایت‌های فروشنده بیت کوین و یا به‌طور مستقیم از طریق افراد دیگر انجام می‌پذیرد . شما می توانید با روش‌های مختلفی مانند کارت‌های اعتباری، حساب‌های اینترنتی و یا حتی با سایر ارزهای دیجیتال، از سایت‌ها یا افراد حقیقی، بیت کوین خریداری نمایید.

سایت “داریک لند” به مدیریت میثم منصوری به شما کمک خواهند کرد تا بتوانید آموزش بازار های جهانی را به سبکی کاملا ساده و نتیجه بخش تجربه کنید و با روش­های اصولی درآمد خود را افزایش دهید.

داریک لند
یکی از مهمترین عواملی که باعث می­شود دانش­ پذیران در بازار های جهانی نتیجه نگیرند، اموزش غیراصولی آن است و سایت “داریک لند” به چند روش به شما کمک خواهد کرد:

اموزش بیت کوین

۱. ارائه محصولات آموزشی از جمله فیلم آموزشی و … برای دانش ­پذیران

۲. برگزاری دوره‌های آموزشی در زمینه مهارت و ترفند های بازار های جهانی

۳٫جدیدترین و کاربردی ترین مطالب در زمینه مباحث بازارهای جهانی
برای ورود به سایت روی لینک زیر کلیک نمائید:

بیت کوین چیست


دی ۲۴ ۱۳۹۷

آموزش خط فرمان: قسمت بیست و سوم، مجوزهای دسترسی (Permissions)

نوشته شده توسط فرشید نوتاش حقیقت.

سیستم‌عامل‌ها در یونیکس با انواع سنتی MS-DOS تفاوت دارند. از این نظر که آن‌ها نه‌تنها چندوظیفه‌ای هستند بلکه چندکاربری نبز هستند. یعنی اینکه بیش از یک نفر می‌تواند به صورت همزمان از یک کامپیوتر استفاده کند. در حالی که یک کامپیوتر معمولاً یک کیبورد و مانیتور دارد ولی باز هم قابلیت استفاده توسط چند کاربر را داراست. برای مثال اگر یک کامپیوتر به شبکه یا اینترنت متصل باشد، کاربران ریموت می‌توانند اپلیکیشن‌های گرافیکی را اجرا رده و رابط گرافیکی را در صفحه نمایش خود مشاهده کنند و با آن  کار خود را انجام دهند. سیستم Windows X نیز این ویژگی را به عنوان بخشی از طراحی اولیه خود پشتیبانی می‌کند.

قابلیت چند کاربری لینوکس یک نوآوری جدید نیست بلکه بخشی است که به طور عمیق در طراحی سیستم‌عامل گنجانده شده است. اگر به محیطی که لینوکس در آن ایجاد شده فکر کنیم، این موضوع ملموس‌تر خواهد بود. سال‌ها قبل، پیش از آنکه کامپیوترهای شخصی وجود داشته باشند، کامپیوترهای بزرگ و مرکزی و گران‌قیمت موجود بود. یک سیستم معمولی کامپیوتر یک دانشگاه را فرض کنید. این سیستم شامل یک کامپیوتر مرکزی بود که در داخل ساختمان قرار داشت و ترمینال‌هایی وجود داشت که هر یک به این سیستم مرکزی متصل بودند و از طریق ریموت از این سیستم بهره‌برداری می‌کردند. در این حالت بود که کامپیوتر قابلیت استفاده چندین کاربر را به صورت همزمان فراهم می‌کرد.

برای اینکه این دسترسی‌ها عملیاتی شود بایستی متدی برای حفاظت از هر کاربر و همچنین حفاظت آن‌ها از یکدیگر به‌وجود می‌آمد. چون که انجام ارهایی که هر شخص مجوز انجام آن را نداشت موجب تخریب کاربر و حتی کامپیوتر می‌شد.

مالکیت، گروه اعضا و دسترسی همگانی در لینوکس

اگر خاطرتان باشد در آموزش‌های قبلی وقتی سیستم را کاوش می‌کردیم ممکن بود زمان مشاهده فایلی مشابه /etc/shadow با مشکل زیر مواجه شویم:

علت به وجود آمدن این خطا این است که کاربران عادی دسترسی لازم برای خواندن این فایل را ندارند. وقتی که یک کاربر مالکیت یک فایل یا پوشه را دارد، بر روی دسترسی آن کنترل دارد. کاربران همچنین می‌توانند به نوبه خود عضو گروهی که شامل یک یا چند کاربر دیگر است نیز باشند که از ظریق مالکان این گروه دسترسی به فایل‌ها و پوشه‌های آن ایجاد شده است. علاوه بر این به منظور دسترسی یه یک گروه، مالک ممکن است برخی حقوق دسترسی را برای همگان آزاد بگذارند که در یونیکس به این منظور از واژه world (دنیا) استفاده می‌شود. برای اینکه به هویت خود در لینوکس پی ببرید دستور id را در خط فرمان به کار برید:

در خروجی مشاهده می‌شود که زمانی که حساب‌های کاربری ایجاد می‌شود، به کاربران یک شماره با نام user ID (uid) به معنی شناسه کاربر، اختصاص می‌یابد. در ادامه برای راحتی کار کاربران یک نام کاربری به این شناسه تخصیص داده می‌شود. کاربر همچنین یک شناسه گروهی Primary Group ID یا همان gid را به خود اختصاص می‌دهد که ممکن است به گروه‌های دیگر تعلق داشته باشد. مثالی که می‌بینید مربوط به یک سیستم فدورا است. این خروجی ممکن است در سیستم‌های دیگر مانند اوبونتو متفاوت باشد.

این اطلاعات از تعدادی فایل‌های متنی سرچشمه می‌گیرد. اطلاعات حساب‌های کاربری در فایلی با نام /etc/passwd و گروه‌های کاربری در فایلی با نام /etc/group تعریف می‌شود. هنگامی که کاربران و گروه‌ها ایجاد می‌شوند این فایل‌ها نیز ویرایش شده و در موازات آن فایل /etc/shadow که حاوی اطلاعات پسورد کاربر است نیز تغییر پیدا می‌کند. در هر حساب کاربری، فایل /etc/passwd موجب تغییر این موارد می‌شود: نام کاربری، uid و gid و نام واقعی حساب پوشه خانگی کاربر (Home Directory).

اگر محتویات /etc/passwd و /etc/group را بررسی کنید، متوجه خواهید شد که در کنار حساب‌های کاربری عادی حساب‌هایی برای کاربران ارشد (Superuser) و دیگر کاربران سیستم وجود دارد.

در حالی که بسیاری از سیستم‌های یونیکسی کاربران عادی را به یک گروه عمومی مثل گروه users اختصاص می‌دهند، لینوکس‌های مدرن یک گروه یگانه و تک کاربره به نام کارب ایجاد کرده و به وی اختصاص می‌دهند. این کاربر باعث می‌شود که اختصاص برخی انواع دسترسی‌ها آسان‌تر شود.

دسترسی‌های خواندن، نوشتن و اجرا

حقوق دسترسی به فایل‌ها و پوشه‌ها را با عبارات دسترسی خواند (Read Access)، دسترسی نوشتن (Write Access) و دسترسی اجرا (Execution Access) تعریف می‌کنند. اگر به خروجی فرمان ls در مثال زیر توجه کنیم، می‌بینیم که این دسترسی‌ها چگونه پیاده‌سازی شده‌اند.

 به کاراکتر اول در خروجی بالا توجه کنید. آن را به چهار بخش تقسیم کنید. کاراکتر اول از سمت چپ نوع فایل را مشخص می‌کند. جدول انواع فایل در زیر، مقادیر مختلف آن را توضیح داده است. ۹ کاراکتر باقیمانده را مشخصه‌های file mode می‌نامند. این کاراکترها را از سمت چپ سه یه سه از هم جدا کنید. اولین بخش سه‌تایی دسترسی‌ها برای مالک فایل یا همان کاربر (File’s Owner) را مشخص می‌کند. بخش سه‌تایی دوم دسترسی‌ها برای مالک گروه (Group Owner) را مشخص می‌کند.

این دسترسی‌ها به ترتیب با کاراکترهای اختصاصی rwx تعریف می‌شوند که r به معنی دسترسی خواندن (Read)، w به معنی دسترسی نوشتن (Write) و x به معنی دسترسی اجرا (Execution) می‌باشد. اگر هر کدام از این دسترسی‌ها از کاربر (User) یا گروه (Group) و یا همگان (World) منع شده باشد به جای آن علامت دش (-) گذاشته می‌شود.

جداول زیر این دسترسی‌ها را به تفصیل بررسی کرده:

جدول انواع فایل
جدول مشخصه‌های مجوزه‌های دسترسی
جدول مثال‌های مشخصه‌های مجوزه‌های دسترسی

منبع: کتاب The Linux Command Line نوشته William E. Shotts

نوشته آموزش خط فرمان: قسمت بیست و سوم، مجوزهای دسترسی (Permissions) اولین بار در لینوکس سیزن پدیدار شد.


دی ۲۲ ۱۳۹۷

موسسه حرف آخر

موسسه حرف آخر اولین مجموعه و در حال حاضر تنها مجموعه ای در ایران است که با تیم تصویرسازی (شهودی) با تکنولوژی انیمیشن فیلم های آموزشی دبیرستان و کنکور را در قالب DVDهای آموزشی تولید کرده و می کند.

حرف آخر

حرف آخر علاوه بر تولید دی وی دی های آموزشی نسل جدیدی از مشاوره ی تحصیلی را راه اندازی کرده است ،در این نوع مشاوره ،دانش آموز علاوه بر اینکه از یک مشاور انگیزشی و برنامه ریزی بهره می برد ، همواره یک مشاوره تخصصی که پاسخگو به تمامی اشکالات دروس تخصصی او می باشد را در کنار خود دارد . داشتن دو مشاوره به طور همزمان (یکی برنامه ریز و دیگری تخصصی ) از ویژگی های مجموعه حرف آخر می باشد که این موسسه را از دیگر موسسه ها متمایز می کند.

همانطور که می دونید،فرایند آموزش از دو بخش تشکیل شده:

الف)محتوای مناسب
ب)تمرین و تکرار هدفمند تا لحظه ای که اطلاعات ورودی به مغز ،تبدیل به عادت بشه.

ما حرف آخری ها در هر دو بخش ،حرف آخروزدیم .اگه کمی صبر کنید براتون توضیح می دم.

بریم سراغ بخش اول ، یعنی محتوای مناسب . خیلی مهمه که بدونید محتوای آموزشی مناسب باید ۴ خاصیت داشته باشه .

۱)باید با کیفیت و بی حاشیه باشه ،اونهم در کمترین زمان ممکن

۲)باید تصویرسازی شده و شهودی بر مبنای انیمیشن باشه . زیرا فرآیند آموزش کنکور، لحظه ای نیست .بلکه یک ماراتن آموزشیه و برای اینکه مفاهیم در این مدت طولانی فراموش نشه ،تثبیت مفاهیم در حافظه ی تصویری (نیم کره راست)الزامیه و این ممکن نیست مگر ،تصویرسازی و شهودی کردن مفاهیم.

۳) باید الگو محور باشه (یعنی یک شاه کلید برای باز کردن ۱۰۰۰ قفل) نه تکنیک محور که برای باز کردن ۱۰۰۰ قفل، ۱۰۰۰ کلید لازم باشه.

۴) باید مدل آموزش طوری باشه که بعد از پهن بندی هر مطلب ،جمع بندی اون مفهوم صورت بگیره تا دانش آموز در هر مفهوم صاحب یک نقشه راه بشه . چون داشتن نقشه راه سرعت حل تستها روبصورت چشمگیری بالا می بره ، ما حرف آخری ها سالها زمان گذاشتیم تا چنین محتوای مناسبی رو که براتون توضیح دادم ،ایجاد کنیم.

اما بریم سراغ بخش دوم. یعنی تمرین و تکرار هدفمند

تجربه و شواهد نشون داده که انسانهای موفق کسانی هستند که در زمینه ی کاری خودشون ، تمامی علم و اطلاعاتشون رو با تمرین و تکرار زیاد تبدیل به عادت کرده اند تا کارشون رو با سرعت زیاد و عکس العمل سریع انجام بدن.

تمرین و تکراری که نتونه علم شما رو تبدیل به عادت بکنه نمی تومه منجر به نتیجه مطلوب بشه.

جواب معمای تبدیل علم به عادت ،در اختیار ما حرف آخری هاست

خلاصه اینکه جدیدترین تکنولوژی آموزشی برای رسیدن به یک رتبه ی فوق العاده رو برلتون آماده کردیم.

خیلی میتونید رو ما حساب کنید

سه قانون کلیدی موسسه حرف آخر

قانون اول حرف آخر: در زمین فوتبال، بازیکن بازی می‌کند، نه مربی!

همانطور که در زمین فوتبال، مربی در بیرون زمین قرار دارد، معلم هم نقش مربی را دارد و هدایت می‌کند. یعنی “مربی بازی نمی کند”، این اصل آموزش است. ولی می‌بینیم که امروزه این نقش‌ها عوض شده است! مربی بازی می‌کند. تمام تفکرات معلم روی تخته پیاده می‌شود و دانش آموزان هم تفکرات معلم را پشت سر هم می‌نویسند و جزوه تولید می‌کنند. بعد هم معلم تمرین و تکلیف در منزل می‌دهد. بسیاری از دانش‌آموزان از پس همه تکالیف برنمی‌آیند و از استاد می‌خواهند که کلاس رفع اشکال بگذارد! بعد از ماه ها شرکت در کلاس های کنکوری، توی کنکور برای اولین بار در نقش بازیکن واقعی ظاهر میشوند و نتیجه هم که پیشاپیش مشخص است!
دانش آموز بدون طی کردن مسیر و آزمون و خطای واقعی، نکات پی در پی را صرفا حفظ می‌کند. ولی دانش آموز تا حرکت نکند به چالش نمی افتد؛ در دوراهی ها نمی‌تواند راه درست را انتخاب کند. اگر معلم، معلم باشد، دانش آموز را گام به گام در مسیر‌های مختلف حرکت می دهد و دانش آموز به خوبی مسیر را یاد می گیرد و توانمند می شود.
دانش آموز عزیز! برای رسیدن به موفقیت باید خودت تمرین کنی و پابه توپ بشوی و گل بزنی! اگر از تو سوال بپرسم که اگر در نگاه اول بعضی از تست ها را نتوانی جواب بدهی، چه کار میکنی؟! جواب می‌دهی که “سوال رو که می‌بینم، نمیدونم از کجا باید شروع کنم؛ بلافاصله میرم سراغ پاسخنامه!”
دشمن قسم خورده دانش آموزها = پاسخنامه!
در مجموعه حرف آخر، اساتید دروس مختلف گام به گام شما را وادار به حرکت می‌کنند و به اصطلاح “ماهی گیری را به شما یاد می دهند.” به شما اجازه نمی‌دهند که به راحتی از روی سوال ها عبور کنید. به علاوه تمام آموزش ها تعاملی هستند؛ یعنی به طور کامل درگیر آموزش می شوید و ساعت ها از این روش آموزشی موثر که برای نخستین بار در سیستم آموزشی کشور پیاده شده است، لذت می‌برید. لذت یادگیری!

قانون دوم: رتبه های برتر، الگوسازهای موفقی هستند!

رتبه های برتر مسیرهای حل سوالات را به خوبی شناخته، بازی کردن را یاد گرفته اند! رتبه های برتر برای خودشان الگوسازی کرده اند. ولی نه در طول یک سال! بلکه چندین سال زحمت کشیده اند و دست و پا زده اند. به روابط شخیصت داده اند، به درک شهودی از مفاهیم دست می‌یابند و در کنار هر مفهومی که یاد می‌گیرند در کنارش کاربردش را هم یاد می گیرند. به سادگی از روی هیچ مفهوم یا جمله ای از کتاب عبور نمی‌کنند و تا عمق مطلب نفوذ می‌کنند. رتبه برترها مفهوم ها رو یاد می‌گیرند و طبقه بندی می‌کنند. بعد قوانین حاکم بر مفاهیم را یکپارچه می‌کنند و اصطلاحا الگوسازی می‌کنند. رتبه های برتر تکنیک باز نیستند!
دانش آموز عزیز! این کار هر کسی نیست! باید برایش کلی زمان بگذارید. شاید زمانی به درازای تمام دوران تحصیل! رتبه برترها شخصیت رتبه برتر شدن را دارند و فکر تولیدکننده دارند نه مصرف کننده؛
“تا زمانی که یک درس به صورت الگو درنیاد، شما نمیتونی انتظار رتبه برتر شدن داشته باشی.”
سوال: این وسط وظیفه معلم چیست؟
جواب: اولا مفاهیم را به صورت شهودی و عمیق در ذهن دانش آموزان جا بی‌ا‌ندازد و ثانیا این الگوسازی هایی که یک دانش آموز در طول مدت زمان زیادی باید استخراج کند، را معلم باید به شما ارائه بدهد.
مجموعه حرف آخر، آموزش شهودی و ادغام روابط را در دو پدیده جدید “انیمیشن” و “الگو” به شما دانش آموزان ارائه می‌دهد:
۱- نقش انیمیشن به عنوان ابزاری قدرتمند در عرصه آموزش ، در انتقال مفاهیم به صورت عمیق و شهودی و همچنین ماندگاری طولانی مدت اطلاعات در نیمکره سمت چپ مغز اثبات شده است که در این مجموعه توسط تیم های حرفه ای انیمیشن ساز زیرنظر اساتید تولید و ارائه می‌شوند.
۲- الگو در یک کلام یعنی ترمینال و شاه کلید حل تمام تیپ های مختلف؛ یعنی ادغام روابط و فرمول ها تنها در یک ماشین حل سوال!‌‌ که البته مهم ترین ابداع و تلاش استاد منتظری و مجموعه حرف آخر می‌باشد. تلاش هایی که گاها دو یا سه ماه به طول می‌انجامد که یک فصل را در قالب یک الگو ارائه داده و در اختیار شما قرار بدهند.
برای اینکه ببینید آموزش بر اساس الگو چه تفاوتی با آموزش بر اساس تکنیک (که اصلا مبنای علمی ندارد) داشته و ببینید که مجموعه حرف آخر چگونه می‌تواند شما را در حل تمام تست های یک فصل فقط با یک الگو توانمند کند، نمونه تدریس‌های زیادی از حرف آخر را در اختیار شما گذاشته ایم که خودتان ببینید و قضاوت کنید.

قانون سوم؛ فقط الگو کافی نیست! باید دست و پا بزنی!

اما با داشتن این الگوها باز هم نمیشه نتیجه گرفت! به خاطر اینکه هنوز معلم دارد بازی میکند. “تو” باید بازی کنی، باید کار کنی، یک سوال رو که می‌بینی تمام اطلاعات رو بریز وسط، الگو را پیاده کن، برای هر سوال شاید یک ساعت باید زمان بگذاری که “خودت” بین داده و خواسته مساله ارتباط برقرار کنی و مسیر را خودت حرکت کنی. معلم الگوها رو به تو یاد میده! تو میخوای چیکار بکنی؟! این مهمه!
میخوای شروع کنی؟ میخوای کار کنی و زحمت بکشی؟ اگر میخوای تو یک سال این کار رو بکنی، حرف آخر میتونه بهت “کمک” بکنه! کاری که قراره تو چهارسال انجام بشه! اما این کافی نیست! با این الگوها “تو” میخوای چیکار کنی؟
همه جا گفته می‌شود که موفقیت یعنی یک مثلث سه راسی:

آموزش      مشاوره      آزمون

مجموعه حرف آخر در بخش آموزش با دو رویکرد منحصر به فرد “انیمیشن” و “الگو” در قالب لوح های فشرده یک جهش کیفی در یادگیری و درک شما از مفاهیم ایجاد می‌کند.
مجموعه حرف آخر در بخش مشاوره، شما را با مشاورین مجرب مرتبط کرده و می توانید تا روز کنکور از تجربیات و برنامه های آن ها استفاده کنید.
مجموعه حرف آخر در بخش آزمون، شما را راهنمایی می‌کند که اولا شرایط آزمون دادن چیست و ثانیا استانداردهای آزمون های آزمایشی را به شما معرفی کند که بتوانید به‌صورت هدفمند در آزمون دلخوهتان شرکت کرده و با برنامه راهبردی آن هماهنگ شوید.
اما این سه مورد تنها یک بال موفقیت است. بال دیگر موفقیت یعنی دست و پا زدن! باید بر اساس الگوهایی که آموزش می‌بینید و مشاوره ای که میگیرید و در کنارش آزمون می‌دهید، یواش یواش یاد بگیرید که چجوری باید مسیر حل سوالات رو طی کنید.


دی ۱۵ ۱۳۹۷

ترتیب پاسخگویی به سوالات کنکور

ترتیب پاسخگویی به سوالات دفترچه اختصاصی کنکور تجربی

یکی از معضلاتی که دانش آموزان کنکور تجربی دارند، ترتیب پاسخگویی به سوالات دفترچه کنکور است، مخصوصا دروس اختصاصی. در این مقاله می‌خواهیم ببینیم بهترین ترتیب پاسخگویی کدام است.

آیا ترتیب پیش فرض دفترچه کنکور تجربی، ترتیب مناسبی است؟

همانطور که می‌دانیم ترتیب دفترچه کنکور تجربی : زمین شناسی، ریاضی، زیست، فیزیک و شیمی است و در حالت پیش فرض ترتیب نسبتا معقولی است زیرا بعد از یک درس محاسباتی، یک درس نسبتا حفظی قرار داده شده است تا ذهن خسته نشود، ولی راهکار مناسبی برای همه دانش آموزان نیست.

 

دفترچه کنکور تجربی اختصاصی

 

آیا ترتیب پاسخگویی برای همه افراد باید یکسان باشد؟

جواب قطعا خیر است. مثلا دانش آموزی در درس ریاضی بسیار ضعیف است ولی پایه زیست قوی ای دارد؛ اگر ابتدا به سراغ ریاضی برود دچار اتلاف وقت، افت روحیه و خستگی ذهن می‌شود. پس همانطور که متوجه شدید یکی از قوی ترین استراتژی ها، در اولویت قرار دادن دروسی است که در آن قوی هستیم.

اکنون دو ماه (یا کمتر) به کنکورم مانده و احساس میکنم روشم غلط بوده، آیا ترتیب پاسخگویی ام را می­توانم اصلاح کنم؟

در روزهای پایانی، به هیچ وجه عادت خود را تغییر ندهید زیرا این موضوع فقط باعث آسیب به رتبه شما می‌شود و با همان سیستم قبلی خود ( هرچند اشتباه) جلو بروید.

چگونه بفهمم بهترین ترتیب برای من کدام است؟

با شرکت در آزمون‌های آزمایشی متعدد مانند قلم چی، با آزمون و خطا به مرور متوجه خواهید شد که بهترین ترتیب ممکن برای شما کدام است. فراموش نکنید که شرکت در آزمون‌های آزمایشی به صورت منظم و طولانی، یکی از ویژگی های مهم یک رتبه برتر کنکور است. به جای آنکه طعم تلخ شکست را در کنکور تجربی بچشید سعی کنید در آزمون‌های آزمایشی شکست بخورید تا به مرور وضع خود را اصلاح کنید و در جلسه کنکور موفقیت شیرینی را تجربه کنید.

چگونه تحلیل آزمون خوبی داشته باشیم؟

 

جمع بندی

با مطالعه مطالب بالا متوجه شدید که ترتیب ثابتی برای پاسخگویی وجود ندارد و هر کس با توجه به این که در کدام درس قوی تر است باید آن را در اولویت قرار دهد. همچنین سعی کنید دروس محاسباتی و حفظی را یک در میان بچینید. مثلا  اگر در فیزیک و زیست قوی هستید و قصد قبولی در رشته های زیرگروه ۱دارید (زمین شناسی در آن ضریب صفر دارد) اینگونه باید عمل کنید:

۱-زیست ( حفظی)

۲- فیزیک ( محاسباتی)

۳- شیمی ( حفظی)

۴- ریاضی ( محاسباتی)

البته ترتیب دیگری را هم میتوان قائل شد:

۱-فیزیک

۲- زیست

۳- ریاضی

۴- شیمی

که این دو ترتیب را در آزمون‌های آزمایشی می‌توانید تست کنید تا متوجه شوید کدام برای شما مناسبتر است.

منبع : سایت نکته زیست 


دی ۱۵ ۱۳۹۷

تکنولوژی دستگاه‌ های فلزیاب طلا یاب گنج‌ یاب

تکنولوژی دستگاه‌ های فلزیاب طلا یاب گنج‌ یاب

تکنولوژی دستگاه‌ های فلزیاب طلا یاب گنج‌ یاب

احتمالا بار ها در مورد دستگاه های فلزیاب، گنج یاب و دستگاه طلایاب مطالب زیادی را شنیده اید و حداقل نحوه کار آن ها را می دانید. اما بسیار مهم است که بدانید فلزیاب ها اساسا با طلایاب ها تفاوت دارند.

تفاوت اصلی در نوع کارکرد آن ها است و این که برای چه اهدافی استفاده می شوند. تکنولوژی گسترده ای از این دستگاه ها در ایستگاه های بازرسی پلیس و فرودگاه ها به کار گرفته می شود که قطعا صرفا طلایاب نیستند.

طلایاب ها برای استخراج معادن و همین طور یافتن فلزات غیر  آهنی استفاده می شوند و میدان مغناطیسی آن ها بر اساس یافتن مواردی چون طلا، قلع، مس و پلاتین استفاده می شود و کاملا هم تجاری بوده و از نوع نیمه خودکار و سنگین و … آن را می توانید در بازار بیابید.

خرید و انتخاب دستگاه فلزیاب و طلایاب چگونه است

این دستگاه ها توسط برخی شرکت ها برای مصارف شخصی به فروش می رسند و نمونه های دیگر باید به شیوه های متفاوت خریداری شوند.

مارک های متنوعی در دنیا و بخصوص اروپا، ژاپن و چین این دستگاه ها را طراحی و مهندسی خواهند کرد. بسته به امکانات و برخی تفاوت ها قیمت این دستگاه های مدرن دچار تغییراتی می شوند.

احتمالا شما هم مانند بسیاری دیگر، مدل های عصا مانند، را مشاهده کرده اید که با کنترل دست و حرکت یک میدان مغناطیسی دایره ای شکل و حرکت بر روی زمین کار می کنند.

تکنولوژی دستگاه‌ های فلزیاب طلا یاب گنج‌ یاب

نحوه تشخیص نوع فلزات در زیرزمین توسط فلزیاب ها

هر کدام از فلزات فاز مغناطیسی متفاوتی را به دستگاه ها القا می کنند و فلزیاب ها از این روش می توانند تشخیص دهند که کدام فلز در خاک و چه عمقی از آن نهفته است (بررسی میزان عمق نیز بر اساس همین فاصله ارسال سنجیده می شوند که در برخی از دستگاه های ضعیف تر این امکان وجود ندارد).

در واقع این اختلاف شنیداری موجود در خاصیت القای این دستگاه ها است که در نهایت به صدا های بوق ممتد بدل شده و به شما اطلاع می دهد که دستگاه فلزی را یافته است.

انتخاب بهترین گزینه فلزیاب مرتبط با فعالیت مشتری

حال اگر کسی قصد خرید و یا تهیه یکی از این دستگاه ها را داشته باشد قطعا در بازار ایران با مشکل مواجه خواهد شد، نخست این که برند های فعال در این حوزه بی شمار بوده و از کشور های زیادی هستند.

از یک سوی دیگر ممکن است اطلاعات کافی را برای انتخاب تکنولوژی دستگاه (فرکانس پایین، القا یا همان پالس و نوسان ساز یک نواخت) نداشته باشید. پس قطعا تهیه آن از یک مرکز معتبر با فعالیت چندین ساله بهترین راه است.

تکنولوژی دستگاه‌ های فلزیاب طلا یاب گنج‌ یاب

تشخیص نوع دستگاه طلایاب با توجه به زمین و خاک

شما باید بسته به زمین و خاکی که می خواهید فعالیت خود را بر روی آن انجام دهید این دستگاه را انتخاب کنید و جالب است بدانید در زمین های خیس و مرطوب دستگاه های حتی ضعیف امکانات خوبی را ارائه می دهند و کافی هستند.

عموما به دلیل تشخیص مناسب فلز از دستگاه های با ویژگی Just Gold استفاده می شود که قیمت بالایی دارند.

شرکت فلزیاب پرشین شما را در انتخاب بهترین دستگاه فلزیاب مورد نظر شما راهنمایی خواهد کرد.

تلفن های مشاوره و فروش فلزیاب

۰۹۱۲۴۵۵۵۱۵۴

۰۹۱۲۴۵۵۱۹۸۵

۰۹۱۲۴۵۵۴۸۶۰

۰۹۱۲۸۵۵۸۵۸۹

۰۹۱۲۸۵۵۴۲۶۹

۰۹۱۲۰۹۴۶۰۴۹

۰۹۱۸۲۹۴۶۴۸۸

۰۹۱۸۲۵۷۸۰۱۹

۰۹۱۶۲۴۲۲۵۰۵

۰۹۱۳۰۲۴۶۲۷۴

۰۹۱۱۴۳۳۲۳۸۲

۰۹۱۱۴۳۳۲۳۸۴

www.felezyabpersian.com