اردیبهشت ۱۵ ۱۳۹۶

تغییر فرمت پیشفرض در لیبره‌آفیس

بطور پیشفرض، لیبره‌آفیس فایل‌ها را در قالب Open Document Format (ODF) ذخیره می‌کند. همچنین قابلیت نوشتن و خواندن فایل‌ها را در فرمت مایکروسافت آفیس (DOC یا DOCX) داراست. اگر از فرمت‌های میاکروسافت استفاده می‌کنید می‌توانید برای راحتی کار فرمت پیشفرض را از نوع فایل‌های مایکروسافت آفیس انتخاب نمایید.

همچنین بسیاری از فرمت‌های دیگر را نیز می‌توانید بعنوان قالب پیشفرض برگزینید. در این آآموزش چگونگی تغییر فرمت پیشفرض برای ذخیره فایل‌های جدید آموزش داده خواهد شد.

برای شروع برنامه لیبره‌آفیس (Writer، Calc و یا Impress) را گشوده و به بخش Tools > Options مراجعه کنید.

در ساختار درختی موجود در کادر محاوره‌ای سمت چپ بر روی علامت بعلاوه Load/Save کلیک کنید.

سپس General را برگزینید.

برای تغییر فرمت فایل پیشفرض مطمئن شوید که Text document در منوی کشویی Document Type انتخاب شده باشد.

فرمت فایلی را که تمایل دارید بعنوان پیشفرض برای ذخیره فایل‌های جدید در لیبره‌آفیس قرار گیرد از منوی کشویی Always save as انتخاب کنید. برای مثال اگر می‌خواهید فایل جدید را در قالب جدیدترین فرمت مایکروسافت ذخیره کنید می‌باید Microsoft Word 2007-2013 XML را برگزینید.

توجه: همچنین می‌توان فایل پیشفرض صفحات گسترده را برای Calc و ارائه را برای Impress با انتخاب Spreadsheet و Presentation در Document type و انتخاب فرمت مربوطه از منوی کشویی Always save as تغییر داد.

بر روی OK برای اعمال تغییرات و بستن پنجره Options کلیک کنید.

حال زمانیکه سند تازه‌ای را ذخیره می‌کنید فرمت پیشفرض شما به همان گونه که آن را تغییر داده‌اید، تغییر خواهد کرد.

منبع: howtogeek.com


اردیبهشت ۱۴ ۱۳۹۶

تغییر اندازه و استایل آیکون‌ها در لیبره‌آفیس

نوار ابزار لیبره‌آفیس دسترسی سریعی را به کلیدهای میانبر مختلف، به مانند نوار ابزار مایکرسافت آفیس مهیا می‌سازد. اما اگر شما آیکون‌های آن را نمی‌پسندید، استایل‌های قابل دسترس مختلفی وجود دارد که می‌توانید با آن آیکون‌ها را تغییر دهید.

بطور پیشفرض استایل Tango برای آیکون‌ها استفاده شده است.

برای تغییر استایل و اندازه آیکون به مسیر Tools > Options مراجعه نمایید.

در کادر محاوره‌ای تنظیمات، بر روی View کلیک نموده و سپس سایزی را از منوی کشویی Icon Size برگزینید.

برای تغییر استایل آیکون‌های نوار ابزار موردی را از منوی کشویی Icon Style انتخاب کنید.

پس از انجام تغییرات بر روی OK کلیک نمایید.

در نهایت مشاهده می‌شود که آیکون‌ها در نوار ابزار تغییر کرده و کوچکتر شده‌اند.

منبع: howtogeek.com


اردیبهشت ۱۳ ۱۳۹۶

نصب LAMP بر روی اوبونتو

امروز قصد داریم چگونگی تبدیل کردن یک لینوکس اوبونتوی رومیزی را به یک وب‌سرور بمنظور افزودن قابلیت‌های ایجاد یک وب‌سایت بر روی آن، آموزش دهیم.برای انجام این کار نیازی نیست تنها با یک سیستم تحت خط فرمان کار کنید بلکه با استفاده از یک توزیع اوبونتو قادر خواهید بود Apache، MySQL و PHP را به آسانی نصب نمایید.

در ابتدای امر می‌باید از فرمان زیر کار را آغاز نمایید:

sudo apt-get install lamp-server^

در ادامه بطور خودکار بسته‌های مورد نیاز نصب و مطابق تصویر زیر از شما تاییدیه برای تخصیص فضایی برای نصب خواسته خواهد شد:

سپس منتظر بمانید تا فرآیند نصب انجام پذیرد تا زمانیکه صفحه آبی‌رنگی مشابه تصویر زیر نمایان گردد:

در ادامه رمز عبوری را برای حساب کاربری root تخصیص دهید. شما برای ایجاد سایر کاربران و مدیریت پایگاه‌های داده بدان نیاز خواهید داشت، سپس کلید Enter را برای ادامه کار بفشارید. رمز عبور برای بار دوم نیز از شما خواسته خواهد شد که نیاز است مجدداً آن را وارد نمایید.

تست Apache و PHP

مرورگر وب خود را گشوده و آدرس زیر را وارد نمایید:

http://localhost/

اگر همه چیز درست باشد با تصویری مشابه زیر مواجه خواهید شد:

برای تست PHP در ترمینال، فرمان زیر را وارد نموده تا فایل سندی ایجاد گردد:

sudo nano /var/www/testing.php

سپس عبارت زیر را در سند کپی و پیست کنید:

<?php phpinfo(); ?>

کلیدهای ترکیبی Ctrl + O برای ذخیره‌سازی و Ctrl + X برای خروج کاربرد دارند.

حال، Apache را با فرمان زیر ریستارت نمایید:

sudo service apache2 restart

و صفحه زیر را در مرورگر خود اجرا کنید:

http://localhost/testing.php

شما می‌باید تصویری مشابه زیر را مشاهده نمایید:

چک کردن MySQL

برای بررسی آدرس bind پایگاه‌داده MySQL می‌توان از فرمان زیر کمک گرفت:

cat /etc/hosts | grep localhost

در تصویر بالا مشاهده می‌شود که آدرس bind بصورت ۱۲۷.۰.۰.۱ می‌باشد.

حال فایل پیکربندی MySQL را بگشایید:

sudo nano /etc/mysql/my.cnf

به پایین رفته و آدرس bind را مشاهده نمایید:

همانطور که ملاحظه می‌شود آدرس bind همان آدرس قبلی یعنی ۱۲۷.۰.۰.۱ می‌باشد. در صورت مغایرت آن را تغییر دهید.

نصب phpMyAdmin

phpMyAdmin به شما کمک خواهد کرد که یک رابط PHP برای مدیریت MySQL داشته تا نیازی به استفاده از فرمان‌های سخت پایگاه‌داده نداشته باشید.

برای نصب، فرمان زیر را اجرا نمایید:

sudo apt-get install phpmyadmin

اگر این فرمان کار نکرد، نیاز است تا مخازن اضافی فعال شوند.

در ادامه به صفحه آبی‌رنگ دیگری برخورد خواهید کرد که از شما می‌خواهد وب‌سرور خود را برای پیکربندی انتخاب کنید.

اطمینان حاصل کنید که علامت قرمز بر روی apache2 قرار گرفته باشد. برای تغییر آن می‌توانید از کلید space کمک بگیرید. برای ادامه کار دکمه Enter را بفشارید.

برای آنکه phpMyAdmin بعنوان پایگاه‌داده پیش‌فرض در نظر گرفته شود yes را برگزینید.

سپس از شما خواسته می‌شود تا رمزی را برای اکانت ادمین پایگاه‌داده و کاربر وارد نمایید.

در نهایت رمز عبوری را نیز برای استفاده از phpMyAdmin نیز تخصیص دهید:

از طریق مرورگر با تایپ عبارت زیر قادر خواهید بود به phpMyAdmin دسترسی داشته باشید:

http://localhost/phpmyadmin/

برای ورود از نام کاربری root و کلمه عبوری که برای کاربر ریشه MySQL تعریف نمودید استفاده نمایید:

حال می‌توانید براحتی CMSهای مختلف را بر روی اوبونتو نصب نمایید.

منبع: howtogeek.com

 


اردیبهشت ۱۲ ۱۳۹۶

نصب فایل منیجر Nemo بر روی اوبونتو

یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های فایل‌منیجر Nemo توانایی آن در گشودن بعنوان کاربر ریشه و در ترمینال است.

نصب Nemo برای اوبونتو

برای نصب Nemo فرمان‌های زیر را برای افزودن Nemo WebUpd8 PPA اجرا نمایید:

sudo add-apt-repository ppa:webupd8team/nemo
sudo apt-get update
sudo apt-get install nemo nemo-fileroller

اگر از نسخه قدیمی Nemo استفاده می‌کنید برای آپگرید آن به نسخه جدید می‌توانید از فرمان زیر استفاده کنید:

sudo apt-get update
sudo apt-get upgrade
killall nemo

منبع: sourcedigit.com


اردیبهشت ۱۱ ۱۳۹۶

مدیریت سرویس‌های ‌Systemd در لینوکس

در حال حاضر Systemd بطور پیشفرض در اکثر توزیع‌های لینوکسی اعم از فدورا، ردهت، اوبونتو، دبیان، Open SUSE و آرچ وجود دارد. فرمان systemctl امکان دسترسی به اطلاعات مربوط به وضعیت systemd و کنترل سرویس‌های در حال اجرا را مهیا می‌سازد.توجه: برای تغییر پیکربندی سیستم در توزیع لینوکسی اوبونتو میبایست فرمان‌ها را با پیشوند sudo اجرا نمایید. در توزیع‌های دیگر لینوکسی نیز نیاز خواهید داشت تا با کمک فرمان ‌su به کاربر root تبدیل شوید.

برای پی بردن به آن که توزیع لینوکسی شما از systemd بهره می‌برد یا خیر، کافیست تا پنجره ترمینال را گشوده و فرمان زیر را اجرا نمایید. اگر systemd نصب باشد شماره نسخه systemd نمایش داده خواهد شد.

systemd –version

تحلیل فرآیند بوت

فرمان systemd-analyze امکان نمایش اطلاعات مربوط به فرآیند بوت را مهیا می‌سازد. این اطلاعات می‌تواند شامل میزان زمانی و سرویس‌ها و سایر فرآیندهایی که به فرآیند بوت افزوده شده‌اند، باشد.

برای مشاهده اطلاعات مربوط به فرآیند startup ‌می‌توان فرمان زیر را اجرا نمو.د:

systemd-analyze

برای مشاهده میزان فرآیند برای شروع نیز می‌توان از فرمان زیر بهره جست:

systemd-analyze blame

مشاهده Unitها

systemd از unitهای سرویس‌دهنده (.service)، نقاط دسترسی (.mount)، دستگاه‌ها (.device) و سوکت‌ها (.socket) استفاده می‌کند. فرمان systemctl انواع unitها را مدیریت خواهد کرد.

برای مشاهده تمامی فایل‌های unit قابل دسترس بر روی سیستم از فرمان زیر استفاده می‌شود:

systemctl list-unit-files

برای لیست کردن تمامی unitهای در حال اجرا فرمان زیر بکار گرفته می‌شود:

systemctl list-units

و برای نمایش unitهای failed شده:

systemctl –failed

مدیریت سرویس‌ها

برای مشاهده سرویس‌های فعال و غیرفعال می‌بایست فرمان systemctl را بصورت زیر لیست نمایید:

systemctl list-unit-files –type=service

فرمان systemctl امکان آغاز نمودن، متوقف‌سازی و ریستارت یک سرویس را مهیا می‌سازد. همچنین به کمک آن قادر خواهید بود تا یک سرویس را برای reload پیکربندی نمایید.

سایر وضعیت‌های فرمان systemctl نیز از قرار زیر است:

systemctl start name.service

systemctl stop name.service

systemctl restart name.service

systemctl reload name.service

systemctl status name.service

استفاده از فرمان systemctl enable بطور اتوماتیک یک سرویس و یا یک unit دیگر را در زمان بالا آمدن آغاز می‌نماید.

فرمان systemctl disable سرویسی را غیرفعال نموده و یا متوقف می‌سازد.

systemctl enable name.service

systemctl disable name.service

شما قادر خواهید بود سرویس یا یک unit را از زمان شروع mask نمایید.

systemctl mask name.service

systemctl unmask name.service

منبع: howtogeek.com