آبان ۸ ۱۳۹۲

کلیدهای میان‌بر ترمینال

از آن جهت که زمان کار با ترمینال ارتباط شما بیشتر با صفحه‌کلید (Keyboard) است دانستن کلیدهای میان‌بر (‌‌Shortcut) در رابط کاربری ترمینال لینوکس بسیار مهم و قابل استفاده است.

در اینجا لیستی از این میان‌برها را ذکر می‌کنیم که نوشتن دستورات در خط فرمان لینوکس را برای شما تسریع و راحت می‌کنند.

میان‌برهای زیر تقریبا عمومی هستند و در تمامی توزیع‌ها قابل استفاده هستند.

اول از همه اگر در محیط گرافیکی هر یک از توزیع‌های لینوکس هستید و می‌خواهید ترمینال را بیاورید از کلیدهای Ctrl + Alt +T استفاده کنید.

Enter – اجرای دستور (بعد از نوشتن هر دستور با فشردن کلید اینتر دستور شما اجرا می‌شود)

Up Arrow (جهت‌نمای بالا) – نمایش دستو قدیمی‌تر

Down Arrow (جهت‌نمای پایین) – نمایش دستور جدیدتر (هنگامی که از جهت‌نمای بالا استفاده کردید جهت‌نمای پایین دستور قبل را نمایش می‌دهد)

Left Arrow (جهت‌نمای چپ) – جابجایی اشاره‌گر در متن دستور به سمت چپ

Right Arrow (جهت‌نمای راست) – جابجایی اشاره‌گر در متن دستور به سمت راست

Backspace – حذف کاراکتر قبل از اشاره‌گر

Delete – حذف کاراکتر بعد از اشاره‌گر

Ctrl + R – جست‌وجو دستور

Ctrl + Z – توقف اجرای دستور جاری (شروع دوباره با fg برای دستورات پیش‌زمینه و bg برای دستورات پس‌زمینه)

Ctrl + C – لغو و توقف کامل دستور جاری

Ctrl + L – پاک کردن صفحه‌نمایش ترمینال و شروع خط جدید از سطر اول

Esc + . – آخرین ورودی از دستور قبلی را نمایش می‌دهد تا بعد از ویرایش اجرا کنید

Ctrl + A – بردن اشاره‌گر به شروع دستوری که در آن لحظه می‌نویسید

Ctrl + E – بردن اشاره‌گر به پایان دستوری که در آن لحظه می‌نویسید

Ctrl + U – بریدن (Cut) تمام کاراکترهای قبل از اشاره‌گر و ذخیره آن برای اینکه بعدا در جایی  بچسبانید (Paste)

Ctrl + K – بریدن (Cut) تمام کاراکترهای بعد از اشاره‌گر و ذخیره آن برای اینکه بعدا در جایی  بچسبانید (Paste)

Ctrl + T – جابجایی دو کاراکتر قبل و بعد از اشاره‌گر با هم

Ctrl + W – حذف کلمه بعد از اشاره‌گر در خط جاری که در حال ویرایش آن هستید

Ctrl + D – بیرون رفتن از جلسه جاری (خروج از حساب کاربری جاری که با آن در محیط ترمینال کار می‌کنید)


آبان ۴ ۱۳۹۲

ریکاوری فایل‌ها در لینوکس

<p>بسیار پیش آمده که فایل‌های مهم خود را به دلایل مختلفی حذف کرده باشید و بعد نیاز به آن‌ها داشته‌اید. برای ویندوز برنامه‌های بازگردانی فایل (ریکاوری Recovery) زیادی وجود دارد که کاربران با آن‌ها آشنا هستند اما در لینوکس این موضوع را چگونه حل کنیم؟! آیا راهی برای بازگردانی فایل‌ها تعبیه شده یا باید از برنامه جانبی استفاده کنیم؟!</p>

<p><img src="/assets/images/recovery1.jpg" alt="" /></p>

<p>در اینجا می‌خواهم برنامه‌هایی برای بازگردانی فایل در لینوکس به شما معرفی کنم.</p>

<h3 id="scalpel">Scalpel</h3>

<p>یک ابزار ریکاوری مستقل از فایل‌های سیستمی برای لینوکس و مک است (برای اجرا بر روی ویندوز باید آن را با MinGW کمپایل کنید).</p>

<p>برای نصب از دستورات زیر استفاده کنید.</p>

<p>در دبیان، ابونتو و مینت</p>

<div class="language-sh highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>sudo apt-get install scalpel
</code></pre>
</div>

<p>در فدورا</p>

<div class="language-sh highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>sudo yum install scalpel
</code></pre>
</div>

<p>بعد از نصب از قالب دستور زیر برای اجرای برنامه استفاده کنید.</p>

<div class="language-sh highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>sudo scalpel <span class="o">[</span>device/directory/file name] -o <span class="o">[</span>output directory]
</code></pre>
</div>

<h3 id="foremost">Foremost</h3>

<p>برنامه‌ای کنسولی است که بازگردانی فایل‌ها را بر اساس ساختار سرآیند (هدر)، پاورقی (فوتر) و داخلی (Internal) اطلاعات آن‌ها انجام ‌می‌دهد و خروجی بازگردانی نیز بر اساس نوع (پسوند) آن‌ها است. این برنامه برای دیسک‌ها و فایل‌های ایمیج (Image file) نیز کار می‌کند.</p>

<p>برای نصب از دستورات زیر استفاده کنید.</p>

<p>در دبیان، ابونتو و مینت</p>

<div class="language-sh highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>sudo apt-get install foremost
</code></pre>
</div>

<p>در فدورا</p>

<div class="language-sh highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>sudo yum install foremost
</code></pre>
</div>

<p>یک نمونه از استفاده این برنامه برای بازگردانی فایل‌های تصویری JPEG را در زیر مشاهده می‌کنید.</p>

<div class="language-sh highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>sudo foremost -t jpg -i /dev/sda1
</code></pre>
</div>

<p>می‌توانید بجای ‌‌jpg پسوند مورد نظر خود را بگذارید یا از all برای بازگردانی تمامی پسوندها استفاده کنید. به صورت پیش‌فرض خروجی در پوشه‌ای در شاخه خانه کاربر قرار دارد. از -o برای تعیین پوشه خاص برای خروجی نیز می‌توانید استفاده کنید.</p>

<h3 id="photorec">Photorec</h3>

<p><img src="/assets/images/photorec-screenshot.png" alt="" /></p>

<p>این برنامه از دو مورد قبلی سریع‌تر است و رابط کاربری بهتری بجای خط دستور در اختیار شما می‌گذارد و فقط کافیست برنامه را با کاربری روت در ترمینال اجرا کنید تا محیط کاربری آن را مشاهده کنید.</p>

<p>برنامه فوق در بسته testdisk قرار دارد و کافیست این بسته را نصب کنید.</p>

<ul>
<li>منبع goo.gl/w0GNzZ</li>
</ul>


مهر ۲۸ ۱۳۹۲

خانواده اوبونتو

<p>شاید نام‌هایی مانند اوبونتو استدیو (Ubuntu Studio)، کوبونتو (Kubuntu)، ادوبونتو (Edubuntu)، زوبونتو (Xubuntu)، اوبونتو کایلین (UbuntuKylin)، لوبونتو (Lubuntu)، اوبونتو گنوم (Ubuntu GNOME) و نام‌هایی دیگر را که مشتق شده از اوبونتو هستند را شنیده باشید. این توزیع‌ها همگی اوبونتو هستند که برای کاربران خاصی شخصی‌سازی شده‌اند و با آمدن هر نسخه جدید از اوبونتو این مشتقات نیز نسخه جدیدشان با همان نام و شماره می‌آید. در این &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;میان اکثر مشتقات زیر نظر تیم کنونیکال – که مسئول بروز رسانی اوبونتو است – هستند و برخی دیگر جداگانه منتشر می‌شوند. در زیر توضیحی درباره هر کدام از این مشتقات می‌دهیم.</p>

<p>هم‌چنین می‌توان در این گروه اوبونتو موبایل و اوبونتو تبلت را نیز قرار داد که اعضای جدید این خانواده هستند.</p>

<h3 id="ubuntu-studio">اوبونتو استدیو Ubuntu Studio</h3>

<p><img src="/assets/images/ubuntu-studio.jpg" alt="Ubuntu Studio" /></p>

<p>این توزیع از اوبونتو شامل برنامه‌های گوناگون متن‌باز گرافیک، صدا و ویدیو قدرتمند برای کاربرانی است که حیطه‌کاری آن‌ها چندرسانه‌ای‌ها است.</p>

<h3 id="kubuntu">کوبونتو Kubuntu</h3>

<p><img src="/assets/images/kubuntu.jpg" alt="Kubuntu" /></p>

<p>توزیع کوبونتو توسط کاربرانی از اوبونتو که طرفدار میزکار کی‌دی‌ای (KDE) هستند مشتق شد و توسط اوبونتو پشتیبانی می‌شود.</p>

<h3 id="edubuntu">ادوبونتو Edubuntu</h3>

<p><img src="/assets/images/edubuntu.jpg" alt="Edubuntu" /></p>

<p>این توزیع برای کلاس‌های درسی مدرسه مشتق شده است و شامل برنامه‌های کاربردی برای دانش‌آموزان است. هدف اصلی ادوبونتو آماده کردن افراد برای کار با رایانه یا استفاده از آن مطابق با نیازهای تحصیلی می‌باشد.</p>

<h3 id="xubuntu">زوبونتو Xubuntu</h3>

<p><img src="/assets/images/xubuntu.jpg" alt="Xubuntu" /></p>

<p>زوبونتو از میزکار ایکس‌اف‌سی‌ای (Xfce) استفاده می‌کند که رابط کاربری ساده‌ای دارد و از این جهت برای سیستم‌های قدیمی بسیار مناسب است و با کمترین منابع سخت‌افزاری قابل اجرا است.</p>

<h3 id="ubuntukylin">اوبونتو کایلین UbuntuKylin</h3>

<p><img src="/assets/images/ubuntu-kylin.jpg" alt="UbuntuKylin" /></p>

<p>هدف اصلی این پروژه تولید توزیعی از اوبونتو است که برای کاربران چینی مناسب‌تر باشد از این رو برنامه‌ها و سیستم‌های نوشتاری چینی از قبل در آن تعبیه شده‌اند.</p>

<h3 id="lubuntu">لوبونتو Lubuntu</h3>

<p><img src="/assets/images/lubuntu.jpg" alt="Lubuntu" /></p>

<p>میزکار آن ال‌ایکس‌دی‌ای (ط) است که یک میزکار سبک است و مانند زوبونتو می‌خواهد در سیستم‌های پایین‌تر قابلیت اجرا داشته باشد.</p>

<h3 id="ubuntu-gnome">اوبونتو گنوم Ubuntu GNOME</h3>

<p><img src="/assets/images/ubunut-gnome.jpg" alt="Ubuntu GNOME" /></p>

<p>همانطور که از نام آن پیداست از میزکار گنوم به طور مستقیم استفاده می‌کند (اوبونتو به صورت پیش‌فرض از میزکار یونیتی (Unity) که پایه گنوم است استفاده می‌کند).</p>

<p>از مشتقات دیگر اوبونتو که بسیار محبوب دوستداران میزکار کی‌دی‌ای است توزیع <strong>مینت (Mint</strong>) است که میزکارهای دیگر را نیز دارد و هم پایه اوبونتو و هم پایه دبیان دارد. این توزیع جداگانه و توسط تیم لینوکس مینت منتشر می‌شود. درباره این توزیع در پست دیگر کامل توضیح خواهیم داد.</p>


مهر ۲۴ ۱۳۹۲

راه اندازی LAMP در دبیان و اوبونتو

<p>کاربرانی که از اوبونتو برای مدیرت سرور خود استفاده می‌کنند و یا کاربران اوبونتو دسکتاپ که قصد ایجاد لوکال هاست را برای آزمایش پروژه‌های وب خود دارند حتما نیازمند راه‌اندازی LAMP روی سیستم عامل خود هستند. البته مدیران سرور اکثرا ترجیح می‌دهند از کنترل‌پنل‌های آماده (و اکثرا معروف) برای این‌کار استفاده کنند زیرا راه اندازی راحتی دارند، مدیریت آسان‌تر با قابلیت‌های زیادی در اختیار کاربران قرار می‌دهند و کنترل امنیت شبکه را نیز به راحتی امکان پذیر می‌کنند. این کنترل‌پنل‌ها قبل از نصب لمپ را در سیستم شما راه اندازی می‌کنند و بعد برنامه‌ای برای مدیریت در اختیار شما قرار می‌دهند.</p>

<p>و اما کاربران دسکتاپ که نیاز به لوکال‌هاست دارند؛ این کاربران نیز می‌توانند از برنامه‌های آماده برای راه اندازی لمپ در سیستم خود استفاده کنند که نرم‌افزار گرافیکی برای مدیریت نیز در اختیار کاربر می‌گذارند.</p>

<p>اما بگذاریم حرفه‌ای تر کار کنیم! بگذارید خودمان تمام کارها را انجام بدهیم، کمی یاد بگیریم و منابع کمتری از سیستم را اشغال کنیم. بگذارید لمپ ساده‌ای را خودمان راه اندازی کنیم (این کار به مدیران سرور توصیه ‌نمی‌شود و بهتر است از کنترل‌پنل‌های قدرتمندی نظیر سی‌پنل استفاده کنید تا امنیت بیشتری برای شما تضمین شود و کاربران شما نیز راحت‌تر باشند).</p>

<p><img src="/assets/images/lamp.jpg" alt="" /></p>

<p>کلمه LAMP از Linux, Apache, MySQL, PHP تشکیل شده است و لینوکس آن بخاطر راه‌اندازی در سیستم لینوکس است و در دیگر سیستم‌عامل‌ها این عبارت بسته به حرف اول اسم آن تغییر می‌کند. مانند WAMP برای ویندوز و MAMP برای مک.</p>

<p>پس تمام چیزهایی که باید نصب کنیم عبارتند از؛ آپاچی، مای‌اس‌کیو‌ال و پی‌اچ‌پی. و اما روش و ترتیب نصب.</p>

<h3 id="apache">نصب آپاچی Apache</h3>

<p>اول از همه از دستور زیر برای نصب آپاچی در ترمینال استفاده کنید.</p>

<div class="language-sh highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>sudo apt-get install apache2
</code></pre>
</div>

<p>بعد از نصب آپاچی در مرورگر خود آدرس http://localhost را بزنید و در صورتی که آپاچی به درستی نصب شده باشد صفحه‌ای با محتوای اطلاعات وب‌سرور آپاچی در مرورگر نمایش داده می‌شود.</p>

<h3 id="php">نصب پی‌اچ‌پی PHP</h3>

<p>اکنون بیایید پی‌اچ‌پی را نصب کنیم.</p>

<div class="language-sh highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>sudo apt-get install php5 libapache2-mod-php5
</code></pre>
</div>

<p>حالا بیایید پی اچ پی نصب شده را امتحان کنیم. از دستور زیر برای ایجاد فایلی در آدرس مورد نظر استفاده کنید. دسترسی این آدرس روت است و باید از sudo برای دسترسی به آن استفاده کنید (جلوتر می‌گویم که چگونه با دسترسی عادی کار کنید).</p>

<div class="language-sh highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>sudo gedit /var/www/html/test.php
</code></pre>
</div>

<p>در فایل ایجاد شده کد <code class="highlighter-rouge">&lt;?php phpinfo(); ?&gt;</code> را بنویسید. و بعد از ذخیره در مرورگر آدرس http://localhost/test.php زیر را وارد کنید. اگر همه چیز به درستی انجام شده باشد باید لیست کاملی از تنظیمات پی‌اچ‌پی خود را مشاهده کنید.</p>

<h3 id="mysql">نصب مای‌اس‌کیو‌ال MySQL</h3>

<p>اکنون زمان آن رسیده است که سرور دیتابیس نصب کنیم. یعنی مای‌اس‌کیو‌ال که برای لینوکس تهیه شده است.</p>

<div class="language-sh highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>sudo apt-get install mysql-server
</code></pre>
</div>

<p>تمام شد! لمپ شما راه‌اندازی شد. می‌توانید دستورات پی‌اچ‌پی خود را بنویسید، از دیتابیس با کوئری توسط کاربری روت آن استفاده کنید و از طریق لوکال هاست آن را اجرا کنید.</p>

<p>اما حتما شما نیاز به راه ساده‌ای برای مدیریت دیتابیس‌های خود می‌خواهید و دوست ندارید همه کارها را با کوئری دادن انجام دهید. برای این‌کار از برنامه تحت وب پی‌اچ‌پی-مای-ادمین می‌توانید استفاده کنید که هم رایگان است و هم محیط کاربری خوب با قابلیت‌های بالایی در اختیار شما می‌گذارد. از برنامه‌های مشابه دیگر هم می‌توانید استفاده کنید.</p>

<h3 id="phpmyadmin">نصب پی‌اچ‌پی‌مای‌ادمین phpMyAdmin</h3>

<p>در ترمینال دستور زیر را وارد کنید و در مراحل نصب پسورد مای‌اس‌کیوال خود را هنگام نیاز وارد کنید و هنگامی که از شما وب‌سرویس را می‌پرسد، تیک apache2 را بزنید.</p>

<div class="language-sh highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>sudo apt-get install php5-mysql phpmyadmin
</code></pre>
</div>

<ul>
<li>همانطور که در بخش آزمایش درست عمل کردن پی‌اچ‌پی دیدیم؛ هر فایل php که بخواهد در لوکال‌هاست ما اجرا شود باید در مسیر var/www/html قرار گیرد که این مسیر دسترسی روت دارد و برای هر تغییری ما باید از دسترسی روت استفاده کنیم. برای این‌که کار ما راحت شود اول در پوشه‌های خود پوشه‌ای برای کارهای وب خود بسازید (مثلاً web در home خود) و سپس توسط دستور زیر در ترمینال لینکی از پوشه را در مسیر var/www قرار دهید.</li>
</ul>

<div class="language-sh highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>sudo ln -sf ~/web /var/www/html/
</code></pre>
</div>

<p>از این به بعد کافیست فایل‌های خود را در پوشه web ذخیره کنید و سپس در مرورگر از آدرس http://localhost/web اجرا کنید.</p>


مهر ۲۲ ۱۳۹۲

شخصی سازی صفحه ورود ابونتو

<p>بسیار پیش آمده که بخواهید تغییراتی در صفحه ورود ابونتو (Login Screen) خود ایجاد کنید؛ مثلاً بخواهید گزینه ورود مهمان (Guest) را حذف کنید و جلوی ورود با این گزینه به سیستم خود را بگیرید و یا بخواهید با کاربری روت وارد شوید. همگی این اعمال با تغییرات در یک فایل متنی که می‌خواهم معرفی کنم قابل انجام است.</p>

<p><img src="/assets/images/ubuntu-login_screen.png" alt="" /></p>

<p>فایلی که ما با آن سروکار داریم lightdm.conf است که در آدرس /etc/lightdm قرار دارد. برای تغییر محتوای این فایل نیاز به دسترسی روت داریم پس از دستور زیر در ترمینال برای باز کردن و شروع ویرایش آن استفاده می‌کنیم.</p>

<div class="language-sh highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>sudo gedit /etc/lightdm/lightdm.conf
</code></pre>
</div>

<p>برای نمونه دو مورد از تغییراتی که می‌توان اعمال کرد را در اینجا شرح می‌دهم.</p>

<p>توجه: از ابونتو ۱۳.۱۰ فایلی که باید محتوای آن را تغییر دهید در مسیر <code class="highlighter-rouge">/etc/lightdm/lightdm.conf.d/50-unity-greeter.conf</code> قرار دارد نه مسیر بالا.</p>

<h3 id="section">اضافه کردن امکان ورود دستی با استفاده از نام کاربری و رمز عبور</h3>

<p>در حالت عادی در صفحه ورود ابونتو لیستی از نام‌های کاربری وجود دارد که با اشاره به آن‌ها و دادن رمز هر کدام با آن نام کاربری وارد محیط سیستم عامل می‌شوید اما شاید بخواهید به صورت دستی نام کاربری و رمز را بدهید. این عمل بیشتر برای مواردی استفاده می‌شود که می‌خواهیم با کاربر روت وارد سیستم بشویم. اگر چه این عمل توصیه نمی‌شود و شما هر کاری که می‌خواهید در حالت روت انجام دهید کافیست با کاربری خود وارد شوید و در ترمینال با دستور sudo‌ آن دستور را اجرا کنید (بعد از اجرای این دستور رمز کاربر ادمین از شما پرسیده می‌شود). اما در هر صورت برای اضافه کردن این قابلیت به صفحه ورود خود این کد را در خط جداگانه‌ای به محتوای متن فایل اضافه کنید.</p>

<div class="highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>greeter-show-manual-login=true
</code></pre>
</div>

<h3 id="section-1">حذف گزینه ورود با کاربر مهمان</h3>

<p>با این‌که ابونتو برای کاربران مهمان جلسه (session) جدید ایجاد می‌کند و دسترسی آن‌ها را به منابع شما کنترل می‌کند تا کسی از اطلاعات شما سوء استفاده نکند و به شما اطمینان می‌دهد که این قابلیت مشکلی در امنیت شما ایجاد نمی‌کند؛ اما برخی کاربران دوست ندارند کاربران ناخواسته از سیستم آن‌ها استفاده کنند. برای اضافه کردن این قابلیت کد زیر را در خط جداگانه‌ای به محتوای متن فایل اضافه کنید.</p>

<div class="highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>allow-guest=false
</code></pre>
</div>


مهر ۱۴ ۱۳۹۲

تنظیم DNS همگانی گوگل بر روی اوبونتو

<p>قبل از شروع بهتر است تعاریفی را ارائه بدهم برای افرادی که با این موضوع آشنایی ندارند.</p>

<p><a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/DNS">سامانه نام دامنه DNS</a></p>

<blockquote>
<p><strong>ساناد</strong> سرواژه <strong>سامانه نام دامنه</strong> (به انگلیسی: Domain Name System)‏، (به اختصار DNS) خوانده می‌شود. نظامی، سلسله مراتبی، برای نام‌گذاری رایانه‌ها و دیگر منابع متصل به اینترنت یا دیگر شبکه‌های رایانه‌ای که در سال ۱۹۸۴ معرفی شده‌است.</p>
</blockquote>

<p><a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87_%D9%86%D8%A7%D9%85_%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%87_%D9%87%D9%85%DA%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C_%DA%AF%D9%88%DA%AF%D9%84">سامانه نام دامنه همگانی گوگل Google Public DNS</a></p>

<blockquote>
<p><strong>سامانه نام دامنه همگانی گوگل</strong> (به انگلیسی: Google Public DNS)‏ یک سرویس سامانه نام دامنه رایگان انتشار داده شده در ۳ دسامبر ۲۰۰۹ به عنوان بخشی از تلاش گوگل برای سرعت بخشیدن به وب می‌باشد، سامانه نام دامنه همگانی گوگل آدرس سرورهای نام برگشتی را برای استفاده همگانی به عنوان نزدیک‌ترین منطقه قابل استفاده سرور نگاشته شده بوسیله مسیریابی انیکست به شرح زیر فراهم می‌کند:</p>

<p>پروتکل اینترنت نسخه ۴</p>

<ul>
<li><strong>8.8.8.8</strong></li>
<li><strong>8.8.4.4</strong></li>
</ul>

<p>پروتکل اینترنت نسخه ۶</p>

<ul>
<li><strong>2001:4860:4860::8888</strong></li>
<li><strong>2001:4860:4860::8844</strong></li>
</ul>
</blockquote>

<p>همانطور که در تعریف بالا گفته شد از مزیت‌های سامانه نام دامنه همگانی گوگل، سرعت بیشتر در وب‌گردی است. از دیگر مزیت‌های آن می‌توان به امکان بار شدن سایت‌هایی اشاره کرد که آی‌پی آن‌ها مشکلی با سرویس‌دهنده اینترنت ما دارند. به این معنی که با تنظیم کردن سامانه نام دامنه همگانی گوگل بر روی اتصال اینترنت خود می‌توانید این سایت‌ها – که اغلب برای شما غیر قابل مشاهده بودند و مرورگر به شما پیغام خطایی مبنی بر اینکه نمی‌تواند آن را بار کند می‌داد – را نیز به راحتی مشاهده کنید.</p>

<p>خب حالا می‌خواهیم این سرویس را بر روی ابونتو تنظیم کنیم. برای این کار مراحل زیر را دنبال کنید.</p>

<p>اول مانند تصویر در نوار بالا آیکن اتصالات را انتخاب کرده و در منویی که باز می‌شود گزینه آخر یعنی Edit Connections را انتخاب کنید.</p>

<p><img src="/assets/images/2013-10-06_1.png" alt="" /></p>

<p>بعد در پنجره‌ای که ظاهر می‌شود در لیست موجود در آن کانکشنی که اکنون از آن استفاده می‌کنید را انتخاب کنید و در کنار لیست دکمه Edit را بزنید.</p>

<p>پنجره‌ای تقریباْ به شکل زیر نمایان می‌شود که شما باید در لیست کشویی Method حالت Automatic (DHCP) addresses only را انتخاب کنید و در کادر DNS Servers نیز مقادیر ۸٫۸٫۸٫۸, ۸٫۸٫۴٫۴ را وارد کنید و تنظیمات را ذخیره کنید. به همین راحتی.</p>

<p><img src="/assets/images/2013-10-06_2.png" alt="" /></p>

<p>این تنظیمات از ابونتو ۱۲.۱۰ به بعد قابل اجرا هستند اما اگر نسخه قدیمی‌تری دارید یا به هر شکل قادر به اجرا روش بالا نیستند از روش بعدی استفاده کنید.</p>

<p>وارد ترمینال شده و دستور زیر را وارد کنید. (برای اجرای دستور ترمینال از شما گذرواژه را می‌پرسد)</p>

<div class="language-sh highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>sudo gedit /etc/dhcp/dhclient.conf
</code></pre>
</div>

<p>بعد از اجرا دستور ویرایشگر متنی را به شما نشان ‌می‌دهد. که باید در متن کد پایین را وارد کنید (مانند تصویر) و آن را ذخیره نمایید.</p>

<div class="highlighter-rouge"><pre class="highlight"><code>prepend domain-name-servers 8.8.8.8, 8.8.4.4;
</code></pre>
</div>

<p><img src="/assets/images/2013-10-06_3.png" alt="" /></p>

<ul>
<li>
<p>منبع liberiangeek.net/2013/03/how-to-setup-google-public-dns-servers-in-ubuntu-12-10-13-04-raring-ringtail</p>
</li>
<li>
<p>تصاویر از منبع استخراج شده‌اند.</p>
</li>
</ul>


مهر ۱۲ ۱۳۹۲

تنظیم کردن پراکسی در ابونتو

<p>احتمالا بسیار پیش آمده است که بخواهید تنظیمات پراکسی بر روی ابونتو اعمال کنید و راه‌های مختلفی پیدا کرده‌اید – مانند استفاده از پلاگین‌های تنظیم کننده پراکسی بر روی مرورگر و یا حتی تنظیم کردن پراکسی با استفاده از تغییراتی که روی فایل‌های شبکه ابونتو ایجاد می‌کنید (که معمولا شما رو درگیر ترمینال می‌کنه) – و اما راحت‌ترین و سریع‌ترین راه ممکن…</p>

<p>در این روش که پراکسی بر روی کل سیستم اعمال می‌شود باید اعمال زیر را دنبال کنید.</p>

<p>وارد System Settings شده از بخش Hardware گزینه Network را انتخاب کنید. در ستون سمت چپ آخرین گزینه یعنی Network proxy را انتخاب کنید سپس از بخش سمت راست از منوی کشویی Method حالت Manual را انتخاب کرده و تنظیمات لازم را اعمال کنید و در آخر آن را Apply کنید. (در زمان تایید کردن به رمز نیاز است).</p>

<ul>
<li>
<p>روش بالا حداقل از نسخه‌های ۱۲.۰۴ ابونتو قابل اجرا است.</p>
</li>
<li>
<p>این مطلب صرفاً جهت آموزش و ارتباطی با فیل-تر-شکن‌ها ندارد.</p>
</li>
</ul>


مهر ۱۱ ۱۳۹۲

سلام

<p>سلام!</p>

<p>لینوکسی‌ها امروز پنج‌شنبه، ۱۱ مهر ماه سال ۱۳۹۲ هجری خورشیدی آغاز به کار کرد.</p>