نشانه های دیابت؛ ۵ نشانه‌ای که زنگ خطر را به صدا در می‌آورد

 علائم بیماری

شروع دیابت نوع ۱ بسیار ناگهانی و ناراحت کننده است، که می تواند علائم ذیل را به دنبال داشته باشد.

الف) تکرر ادرار

ب) تشنگی و خشکی دهان به طور غیرطبیعی

پ) خستگی مفرط یا کمبود انرژی

ت) گرسنگی مداوم

ث) کاهش ناگهانی وزن

ج) تاری دید

د) عفونت های مکرر

است بنابراین تشخیص بیماری کار بسیار دشواری است(قانعی،۱۳۹۲). به هر حال علائم دیابت نوع ۱ بصورت خفیف تر ممکن است در مبتلایان به دیابت نوع ۲ نیز وجود داشته باشد. در برخی افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ هیچ گونه علائم زودرس بیماری دیده نمی شود و ممکن است سال ها پس از ابتلا، تشخیص داده نشود. نیمی از این افراد در زمان تشخیص دچار عوارض مختلف دیابت هستند (قانعی،۱۳۹۲).

با وجود اینکه تاکنون دیابت درمان قطعی نیافته ولی راه های مؤثری برای کنترل آن وجود آورد. به کمک درمان های مناسب دارویی و آموزش های صحیح در کنار داشتن شیوه صحیح زندگی، یک فرد دیابتی می تواند همانند سایر افراد جامعه به زندگی فعال خود ادامه و خطر ایجاد عوارض دیابت را کاهش دهد (رجبی، ۱۳۸۵).

 

نشانه های دیابت نوع ۲

نشانه های دیابت شامل احساس تشنگی شدید، تکرر ادرار، احساس خستگی یا گرسنگی شدید، کاهش وزن بدون علت، کاهش سرعت بهبود زخم های بدن، داشتن پوست خشک و خارش دار، از دست دادن حس پاها یا داشتن احساس سوزش و گز گز درپاهاو داشتن دید تار می باشد. ممکن است فرد یک یا چند تا از علائم فوق را قبل از اطلاع از ابتلابه دیابت داشته باشد یا اینکه اصلا هیچگونه علائمی نداشته باشد.به این جهت آزمایش خون به منظور ارزیابی سطح قند خون برای نشان دادن ابتلا به دیابت یا پیش دیابت نیاز می باشد. قند خون نسبتا بالا(۱۸۰-۲۰۰) نشانه ای در بیمارایجاد نکرده و قند خون ۲۰۰- ۲۲۰ نشانه های خفیفی در بیماران ایجاد می کند که شامل افزایش حجم ادرار و تشنگی غیر طبیعی می باشد، در حالی که می تواند برای سالها بدون علامت باشد (عبداللهی، حسین پور، رجب، رمضانی،۱۳۹۰). نشانه ها می تواند شامل خستگی یا تهوع، پر ادرار ی، تشنگی غیر طبیعی،کاهش وزن، تاری دید، عفونتهای مکرر و کاهش سرعت بهبودی زخمها می شود. بعضی افراد هیچ نشانه ای ندارند (اندرسون و همکاران، ۲۰۰۳).

 

عوارض زودرس دیابت

– کتواسیدوز یا کمی دیابتی: یک اختلال مربوط به سوخت و ساز است که در اثر افزایش میزان قند خون همراه با استون ایجاد می شود که سبب گیجی، سستی و بی حالی، احساس تشنگی شدید، خستگی و تنگی نفس شده و همچنین در بعضی موارد با اغماء همراه است که در صورت عدم درمان ممکن است منجر به مرگ فرد شود.

۲- عفونت دهی مکرر: هنگامی که قند خون بالا باشد بدن نمی تواند در مقابل عفونت از خود عکس العمل نشان دهد و دفاع کند.

۳- کاهش وزن: در این حالت بدن به جای مصرف گلوکز، از پروتئین ها و چربی ها استفاده کرده که این امر باعث کاهش وزن می شود.

 

عوارض دیررس دیابت

۱- عارضه چشمی: که ممکن است به نابینایی کامل ختم شود.

۲- نفروپاتی(بیماری کلیه): که ممکن است باعث از کارافتادگی کامل کلیه ها شود.

۳- نوروپاتی (آسیب دیدگی اعصاب): در صورت همراه شدن با مشکلات گردش خون ممکن است موجب ایجاد زخم در پاها و نیز قانقاریا شود که در نهایت به قطع عضو می انجامد.

۴- بیماری قلبی- عروقی: که بر روی قلب و رگهای خونی اثر می گذارد و یا ممکن است به سکته هی قلبی (منجر به حمله قلبی) سکته مغزی (یکی از علل اساسی ناتوانی و مرگ در افراد دیابتی) منجر شود.

 

تفاوت انواع­ دیابت

به طور کلی دیابت به چهار گروه دیابت نوع۱، دیابت نوع۲، دیابت حاملگی و دیابت به علل متفرقه تقسیم بندی می شود. دیابت نوع۱ و نوع۲ دو شکل اصلی این بیماری هستند و دیابت نوع ۲تقریبا ۸۵ تا۹۰درصد مبتلایان را تشکیل می دهد (انجمن دیابت آمریکا،۲۰۰۷).

در دیابت نوع۱ که % ۱۵- ۱۰ کل موارد دیابت را تشکیل می دهد تولید انسولین از پانکراس (لوزاالمعده) به علت از بین رفتن سلول های سازنده انسولین، متوقف می شود به همین خاطر افراد مبتلا به این نوع دیابت باید از بدو تشخیص، انسولین مورد نیاز بدن را به صورت تزریقات روزانه تأمین کنند. دیابت نوع۱ اغلب در سنین زیر ۳۰ سال به وجود میا ید. در دیابت نوع۲ که بیشتر در بالغین بالای ۳۰ سال و چاق دیده می شود و %۹۰- ۸۵ کل موارد دیابت را شامل می شود انسولین تولید شده از پانکراس به خوبی عمل نمی کند. در واقع یا پانکراس به اندازه کافی انسولین ترشح نمی کند و یا اینکه انسولین ترشح شده، به علت وجود مقاومت به انسولین مخصوصاً در افراد چاق، فاقد کارایی لازم است. دیابت حاملگی به دیابتی گفته می شود که برای اولین بار در طول حاملگی تشخیص داده شود. این نوع دیابت معمولاً گذرا است و بعد از اتمام حاملگی بهبود می یابد خانم های مبتلا به دیابت حاملگی بعداً در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع۲ هستند. از علل متفرقه دیابت می توان به جراحی، داروها (مثل کورتیکواستروئیدها)، سوء تغذیه و عفونت اشاره کرد (فرسائی، ۱۳۸۸).

 

آزمایشات تشخیص دیابت نوع۲

گلوکز (قند) ناشتای سرم آزمایش ترجیحی برای تشخیص دیابت نوع۱ و ۲ است. زمانی که در صبح انجام شودقابل اعتماد تر است. به هر حال تشخیص دیابت می تواند بعد از نتایج مثبت در هر یک از سه آزمایش زیر بوده ولی می بایست حتماً توسط آزمایش دوم (جواب مثبت ) در یک روز دیگر تأیید شود.

۱ – گلوکز خون تصادفی (در هر زمانی از روز گرفته شده(بیش از ۲۰۰ میلی گرم در دسی لیتر، همراه با حضورعلائم دیابت.

۲ – میزان قند خون بیشتر از ۱۲۶ میلی گرم در دسی لیتر پس از ۱۸ ساعت ناشتا بودن.

۳ – یک آزمایش تحمل گلوکز ۲۰۰ میلی گرم در دسی لیتر یا بیشتر که نمونه خون ۲ ساعت پس از آنکه فردنوشیدنیی حاوی۷۵ گرم گلوکز حل شده در آب را مصرف نمود گرفته می شود. این آزمایش در آزمایشگاه انجام می شود و در یک دوره ۳ ساعته میزانهای قند خون اندازه گیری می شود.

دیابت حاملگی بر اساس اندازه های گلوکز پلاسما در طی انجام آزمایش تحمل خوراکی گلوکز ارزیابی می شود. سطوح قند خون به طور طبیعی در زمان حاملگی پایین تر است، بنابراین مقادیر آستانه برای تشخیص دیابت در حاملگی پایین تر است. اگر زنی دو مقدار گلوکز خون مساوی یا بیشتر از هر یک از ارقامی که ذکر می شود داشته باشد، مبتلا به دیابت حاملگی است. قند ناشتای خون۹۵ میلی گرم در دسی لیتر، قند یکساعت بعد ۱۸۰ میلی گرم در دسی لیتر، قند ۲ ساعت بعد ۱۵۵ میلی گرم در دسی لیتر، قند سه ساعت بعد ۱۴۰ میلی گرم در دسی لیتر (تیلور و همکاران، ۲۰۰۳).

 

 


دیدگاهی بنویسید