نقش محیط در تاب آوری

نقش محیط در تاب آوری

علاوه بر ویژگی­های فردی که در مورد تاب آوری بیان شد، ذکر این مطلب مهم به نظر می­رسد که برخی از مولفه­های محیطی در رشد و پرورش افراد تاب آور موثر هستند. این ویژگی­ها عبارتند از( نیایش، ۱۳۹۰):

  1. روابط حمایت­گر و توأم با توجه و وجود شبکه­ای از افراد که از یکدیگر حمایت می­کنند.
  2. معیارها و انتظاراتبالا اما معقول خانواده و جامعه در مورد رفتار فرد.
  3. ایجاد فرصت مشارکت در فعالیت­های اجتماعی توسط والدین برای فرزندان.

ذکر این مطلب ضروری به نظر می­رسد که تاب آوری فقط داشتن فهرستی از ویژگی­ها نیست؛ بلکه یک فرایند است که در زندگی واقعی تاب آفرینی نامیده می­شود. همه انسان­ها دارای توانایی ذاتی برای تاب آوری هستند اما رفتار تاب آورانه رفتاری اکتسابی و یادگیرانه است. برخی از ویژگی­های تاب آوری درونی است و انسان آن را دارد یا می­تواند به دست بیاورد اما بعضی دیگر فقط با پرورش آنان در محیطی تاب آفرین (مانند خانه و مدرسه) به دست می­آید بنابراین توصیه می­شود که برای بهبود سطح کیفی بهداشت روانی به موارد زیر توجه نمود:

«در رویارویی با عوامل تنش­زا به نقاط قوت افراد، خانواده، مدرسه، محیط و جامعه توجه شود؛ یعنی در برابر موقعیت­های مختلفی که برای فرد پیش می­آید به جای اینکه بر روی نقاط ضعف و ناتوانی­ها متمرکز شود به فرآیند حل مساله بپردازد. به عبارت دیگر به تعریف دقیق مشکل یا مشکلات پرداخته تا دقیقاً مشخص شود که مشکلات فعلی چه چیزهایی هستند و بتوان هر کدام را در یک سطر توضیح داد.»

سپس به اولویت بندی مشکلات پرداخته که کدام مشکلات مهم­تر یا فوری­تر و کدام مشکلات مزمن­تر یا بی اهمیت­تر هستند. سپس برای حل مشکل فکر کرد و هر راه حلی که به ذهن می­رسد یادداشت کرد. از ساده­ترین تا معقول­ترین راه حل­ها، همه را فهرست کرد و در مرحله بعد به اولویت­بندی راه حل­ها پرداخت و به راه حل­هایی که در اختیار هست امتیاز مثبت و منفی داده شود وآن­ها را براساس بیشترین نمره، اولویت­بندی کرد.


دیدگاهی بنویسید