آموزش خط فرمان: قسمت چهارم، استاندارد سلسله‌مراتبی فایل‌سیستم لینوکس

نوشته شده توسط فرشید نوتاش حقیقت.

فایل‌سیستم لینوکس در تمامی سیستم‌عامل‌های مبتنی بر یونیکس مشابه یکدیگر هستند که به آن استاندارد سلسله‌مراتبی فایل‌سیستم لینوکس (Standard Filesystem Hierary Linux) گفته می‌شود.این استاندارد سلسله‌مراتبی شامل دایرکتورهایی است که یک درخت را به‌وجود می‌آورد.

در ادامه به معرفی این دایرکتوری‌ها خواهیم پرداخت:

/: که به آن دایرکتوری root یا ریشه می‌گویند که آغازگر این درخت می‌باشد.

/bin: شامل برنامه‌ها و فایل‌های باینری است که برای بوت شدن و اجرای سیستم‌عامل مورد نیاز می‌باشد.

/boot: شامل هسته لینوکس، درایورهای مورد نیاز برای بوت شدن و بوت‌لودر می‌باشد. به‌عنوان مثال فایل /boot/grub/grub.conf برای پیکربندی بوت‌لودر مورد استفاده قرار می‌گیرد و یا /boot/vmlinuz مربوط به هسته (Kernel) لینوکس است.

/dev: شامل نقاط دسترسی دستگاه‌های (Devices) متصل به سیستم است.

/etc: شامل تمام فایل‌های پیکربندی گسترده سیستم است. همچنین حاوی مجموعه‌ای از اسکریپت‌های پوسته می‌باشد که در حین بوت شدن سیستم آغاز می‌گردند.

/home: در حالت عادی هر کاربر دارای یک دایرکتوری /home می‌باشد. کاربران عادی فقط می‌توانند فایل‌های داخل دایرکتوری /home را دستکاری کنند. این محدودیت، سیستم را در برابر فعالیت کاربر مزاحم محافظت می‌نماید.

/lib: شامل فایل‌های کتابخانه‌ای مشترک که توسط برنامه‌های اصلی سیستم استفاده می‌شوند. عملکرد این فایل‌ها مشابه فایل‌های DLL در ویندوز هستند.

/lost+found: شامل پارتیشن یا دستگاهی که در فایل‌سیستم لینوکس استفاده می‌شوند. مانند ext3. این دایرکتوری در هنگام ریکاوری یک فایل‌سیستم کاربرد دارد.

/media: در سیستم‌های لینوکس امروزی، دایرکتوری /media حاوی نقاط اتصال (mount) رسانه‌های قابل جابجا شدن از جمله CD-ROM و USBها هستند.

/mnt: در سیستم‌های قدیمی‌تر لینوکس، دایرکتوری /mnt حاوی نقاط اتصال دستگاه‌های قابل جابجایی می‌باشد که به‌صورت دستی نصب شده‌اند.

/opt: دایرکتوری /opt برای نصب نرم‌افزار اختیاری (optional) استفاده می‌شود. این دایرکتوری عمدتاً برای نگهداری محصولات نرم‌افزاری تجاری مورد استفاده قرار می‌گیرد.

/proc: دایرکتوری /proc یک فایل‌سیستم مجازی است که توسط هسته لینوکس پشتیبانی می‌شود. فایل‌های داخل این دایرکتوری قابل خواندن بوده و به شما تصویری از نحوه عملکرد هسته لینوکس را ارائه می‌دهد.

/root: این دایرکتوری در واقع دایرکتوری home برای حساب کاربری ریشه (root) است.

/sbin: این دایرکتوری حاوی فایل‌های باینری سیستمی می‌باشد.

/tmp: دایرکتوری /tmp برای ذخیره فایل‌های موقت و گذرا ایجاد شده توسط برنامه‌های مختلف کاربرد دارد. برخی از تنظیمات باعث می‌شود که این دایرکتوری هر بار که سیستم راه‌اندازی مجدد می‌شود خالی شود.

/usr: بزرگترین شاخه از درخت فایل‌سیستم لینوکس دایرکتوری /usr می‌باشد که شامل برنامه‌ها و فایل‌های پشتیبانی شده توسط کاربران معمولی است.

/usr/bin: شامل برنامه‌های اجرایی نصب شده توسط توزیع لینوکس می‌باشد.

/usr/lib: شامل کتابخانه‌های مشترک برای برنامه‌هاست.

/usr/local: شامل برنامه‌هایی است که با توزیع لینوکسی نصب نشده‌اند اما برای استفاده از سیستم مورد نیاز می‌باشند.

/usr/local/bin: شامل برنامه‌های کامپایل شده از سورس کد می‌باشد.

/usr/sbin: شامل برنامه‌های مدیریت سیستم می‌باشد.

/usr/share: شامل تمام داده‌های به اشتراک گذاشته شده توسط برنامه‌ها در /usr/bin است. مواردی مانند فایل‌های پیش‌فرض پیکربندی، آیکون‌ها، تصویر پس‌زمینه و فایل‌های صوتی در این دایرکتوری قرار می‌گیرد.

/usr/share/doc: اکثر بسته‌های نصب شده بر روی سیستم که از نوع مستندات هستند.

/var: به غیر از دایرکتوری‌های /tmp و /home مابقی دایرکتوری‌هایی که بدان اشاره شد به‌صورت ایستا بوده‌اند، یعنی محتوای آن‌ها تغییر نمی‌کند. دایرکتوری /var جایی است که داده‌هایی که احتمال تغییر دارند ذخیره می‌شود. مانند پایگاه‌های داده و ایمیل کاربران.

/var/log: شامل فایل‌های log و سوابق فعالیت‌های مختلف سیستم می‌باشد.

منبع: کتاب The Linux Command Line نوشته William E. Shotts

نوشته آموزش خط فرمان: قسمت چهارم، استاندارد سلسله‌مراتبی فایل‌سیستم لینوکس اولین بار در لینوکس سیزن پدیدار شد.


دیدگاهی بنویسید